‫در این روایت از سه زبان استفاده شده. زبان ‫جایی که قبلا در آن زندگی می‌کردند (ترکی)
‫جایی که در‌ آن زندگی می‌کنند ‫(ژاپنی) و زبان خودشان (کوردی)
فیلم و سریال بدون سانسور,دوبله فارسی زیرنویس چسبیده در نیکی مووی
‫(در تمام جوامع، ملت‌های تحت سرکوب در ‫مقابل شکلی که خطاب می‌شوند مقاومت می‌کنند)
‫(و با انتخاب کلمه یا نگارشی ‫خاص، خود را بازتعریف می‌کنند)
‫عروس بعدی تویی
‫من؟
‫لباس خودم رو بهت میدم ‫بپوشی، خیلی از اون قشنگ‌تره
‫نه. لباس مادرت هست. ‫اون خیلی بهت میاد.
‫اسم آهنگ: Keleşo
‫ایستگاه بعدی: سایتاما
‫برای پیاده شدن دکمه توقف را فشار دهید
«سرزمین کوچک من»
‫- من رفتم ‫- به سلامت
‫بگیرش
‫شروع کنید!
‫ساریا کولک
‫خودمون
‫- امتحان تموم شد ‫- آخیش
‫جواب سوال Q4 «صحیح» بود، درسته؟
‫هممم...
‫اون سوال انحرافی ‫بود. من « غلط» زدم
‫جدی؟ اشتباه جواب دادم!
‫- متوجه نشد ‫- حیف
‫- دوست‌پسرت ‫- جدی؟
‫تومو!
‫کاش مژه‌هام مثل تو بود
‫شما آلمانی‌ها خیلی خوشکلید
‫سویتسو؟ (شخصیت‌های ‫مجموعه بازی پرودیوس)
‫اذیت نکنید
‫اسمش دویتسوئه. (شباهت کلمه‌ی ‫دویتسو با آلمانی در زبان ژاپنی)
‫ولم کنید!
‫هرچی خوردم پرید بیرون!
‫مواظب باش
‫باید چند بار دیگه ‫سر به سرش بذاریم!
‫زشته!
‫ولش کن پس
‫احتمالا برای دانشگاه ‫معرفی‌نامه دریافت کنی
‫تروخدا؟
‫خیلی زحمت کشیدی
‫حیف شد مجبورشدی از تیم ‫بدمینتون انصراف بدی
‫یه کمی مشکل خانوادگی دارم
‫فقط به خواسته‌هات فکر کن
‫اون وقت مزد زحماتت رو می‌گیری
‫همین‌طوره. تمام تلاشم رو می‌کنم
‫۶۶۲ ین هم باقی پول‌تون
‫- ممنون ‫- خیرپیش
‫- داری یاد می‌گیری ‫- ممنونم
‫به نظرت چقدر خرید کرده؟
‫نمی‌دونم
‫۷۸۳ ین
‫سلام. بذارمشون تو پلاستیک؟
‫- نه ‫- بسیارخب
‫۷۸۳ ین میشه
‫این ۱۰۰۰ ینه
‫بقیه پول‌تون میشه ۲۱۷ ین
‫اینم رسیدتون
‫- به سلامت ‫- خیرپیش
‫درست گفتی!
‫کم‌کم یاد می‌گیری
‫تجربه بهترین معلمه
‫چیه؟ تا حالا این ‫ضرب‌المثل رو نشنیدی؟
‫اون چیه رو دستت؟
‫ببخشید
‫واسه کلاس هنرمونه. خیلی شستمش
‫پاک نشد؟
‫- نه، رنگش پاک نشدنیه ‫- آها
‫- که این‌طور ‫- بله
‫مثلا علم پیشرفت کرده
‫بی‌ادب!
‫دیگه دستت رو کثیف نکن
‫چشم. ببخشید
‫به گمونم صابون داریم
‫دوس داره گیر بده
‫تشکر
‫سلام
‫دستت درد نکنه
‫چرا وقتی که شیفتت ‫تموم میشه نمیری خونه؟
‫اینجا مال خودمونه
‫مال پدرته؟
‫نه
‫نه واسه داییمه
‫داداش مادرم
‫که این‌طور
‫آره
‫دلیلش اینه
‫خودش کار زیاد داره
‫واسه همین کمک می‌کنم
‫البته مجبور نیستی
‫جدی؟
‫والله
‫حالا چرا دستات قرمزه؟
‫زیاد گوجه می‌خورم
‫نه بابا؟
‫چقدر خوردی مگه؟
‫اندازه یه جعبه بزرگ
‫بلدم نیستی دروغ بگی
‫خب پس فعلا خداحافظ
‫خداحافظ
‫خوش برگشتی!
‫سلام!
‫خانم کولک!
‫ببینید
‫بعضیاشون دوباره لباس ‫کار کثیف‌شون رو اینجا شستن
‫لباس‌شویی‌ها پر گِل شدن
‫خواستم بهشون بگم ولی ‫حرفم رو متوجه نشدن
‫ببخشید. بهشون میگم
‫میشه اینو واسم ترجمه کنید؟
‫البته
‫ممنونم
‫ان‌شاءالله خدا ‫عاقبت‌مون رو به‌خیر کنه
‫داشتی واسه مسابقه ‫بدمینتونت تمرین می‌کردی؟
‫آره، واسه همین دیر اومدم
‫سعی کن زودتر بیای ‫خونه. باید با هم غذا بخوریم
‫ببخشید
‫نمی‌خوام عذر خواهی کنی
‫واسه اینکه من نفهمم چی ‫میگید، کوردی حرف می‌زنید؟
‫نه
‫تو راست میگی
‫ساریا
‫خاله روناهی
‫«دوست‌داشتن»
‫معنیش میشه دوست‌داشتن
‫مظلوم، روبین سلام
‫سلام روناهی
چشمم روشن
‫یوسف باید بره پیش ‫یه چشم‌پزشک معاینه بشه
‫میشه تو ببریش؟ من ‫نمی‌تونم مرخصی بگیرم
‫یوسف که ژاپنی بلده
‫باهاش برو
‫اون هنوز راهنمایی ‫می‌خونه، نمی‌تونه خودش بره
چشم
‫ممنون
‫جبرئیل: قبض آب و برق و تلفن ‫ویکاس: شهریه کلاس ژاپنی
‫(حقوق ساریا کولک)
‫مظلوم!
‫یه گردنبند پیدا کردم
‫مسخره
‫بازم داری نودل می‌خوری؟
‫وقت زن گرفتنته
‫می‌دونم
‫زنش خیلی وقته نشون شده
‫چی گفتی؟
‫پنج سالی میشه که دیگه ‫اینجا درس نمی‌خونی، نه؟
‫کلی خاطره از اینجا داری، نه؟
‫درست مثل قبله
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫شما ساختیدش؟
‫اون موقع فقط تو بودی، اما ‫الان کلی دانش‌آموز خارجی داریم.
‫که این‌طور
‫وقتی که ژاپنی بلد نبودی با ‫ایما و اشاره باهم حرف می‌زدیم
‫ولی زیاد طول نکشید
‫بله به‌لطف شما
‫به‌خاطر سخت‌کوشی خودت بود
‫آدمای کمی مثل تو تلاش می‌کنن
‫داری واسه آزمون ورودی ‫دانشگاه درس می‌خونی؟
‫بله
‫می‌خوام مثل شما معلم بشم
‫لطف داری به من
‫اگه کمکی لازم داشتی به من بگو
‫خیلی ممنون
‫روبین...
‫توی خونه حرف می‌زنه؟
‫موضوع اینه که...
‫توی مدرسه به‌زور ‫یه کلمه حرف می‌زنه
‫هیچ‌وقت با هم‌کلاسی‌هاش ‫حرف نمی‌زنه
‫مثل من دارن اذیتش می‌کنن؟
‫یه کمی فرق داره
‫روبین
‫بهشون گفته که یه آدم فضاییه
‫هم‌کلاسی‌هاش هم بهش گفتن دروغگو
‫بعدشم ازشون دوری کرده
‫چرا گفتی آدم‌فضایی هستی؟
‫آخه ازم پرسیدن اهل کجام
‫نمی‌دونستی، درسته؟
‫من آدم‌فضایی ام؟
‫نه
‫پس تو هم نیستی
‫تو که می‌دونی اهل کجایی
‫به کورد بودنت ‫افتخار کن و بهشون بگو
‫مگه نه؟
‫آره
‫جایی که من توش به دنیا اومدم...
‫کلی سنگ داره
‫مثل این؟
‫آره
‫تنها تفریح‌مون توی روستا ‫این بود که سنگ‌ها رو شوت کنیم
‫این سنگ...
‫و سنگ‌های کوردستان
‫مثل همن
‫این یکی هم؟
‫اهم
‫کشورِ ما...
‫درست اینجاست
‫اینجا؟
‫واسه همینه که...
‫همیشه کلی سنگ اطراف‌مون ریخته
‫درخواست پناهندگی‌تون رد شده
‫من...
‫یه پناهنده‌ام
‫می‌تونم بارها این رو توضیح بدم
‫دیگه چی می‌خواید؟ ‫باید اثباتش کنم؟
‫نمی‌دونم چی بگم
‫سربازها خونه‌م رو سوزوندند
‫توی تظاهرات دستگیرم کردند
‫این زخم‌ها مال وقتیه ‫که شکنجه‌م می‌کردند
‫من کاره‌ای نیستم
‫ببین
‫ببین!
‫نمی‌بینید که من ‫به اینجا پناه آوردم!
‫بسه دیگه!
‫شرایط رو از اینی که هست بدتر نکن
کارت ‫اقامت فعلی شما فاقد اعتباره
‫آزادی موقت‌تون هم ‫ملزوم رعایت چند تا شرطه
‫وگرنه برای ورود ‫غیرقانونی دستگیر میشید
‫ولی با رعایت‌شون مشکلی پیش نمیاد
‫اول اینکه اجازه‌ی کارکردن ندارید
‫دوم اینکه نمی‌تونید خارج...
‫آقای یاماناکا
‫شما وکیل مایید ‫به‌نظرتون باید چی‌کار کنیم؟
‫می‌دونم که این شرایط برای ‫پناهنده‌ای مثل شما منطقی نیست
‫ولی لطفا
‫شرایط آزادی موقت‌تون رو رعایت کنید
‫و سعی کنید سالم بمونید
‫حتی اگه واسه یه ‫سرماخوردگی برید دکتر
‫ممکنه بیشتر از 10 ‫هزار ین خرج برداره
‫نمی‌تونیم از سایتاما بریم بیرون؟
‫می‌خوام برم هاراجوکو
‫اگر از اداره مهاجرت ‫اجازه بگیرید می‌تونید
‫اما برای تفریح اجازه نمیدن
‫زندگیم دیگه تموم شده
‫دوس دارید غذاتون رو با چی بخورید
‫از اونا!
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫درست غذا بخور
‫این‌طوری خوش‌مزه‌تره
‫از این کار خوشم نمیاد
‫امتحانش کردی؟
‫نه
‫پس درک نمی‌کنی، نه؟
‫وقتی غذاتون رو هورت ‫نمی‌کشید خیلی مزه‌ش بهتره
‫راست میگه. بهتره
‫چطوره؟
‫خوش‌مزه‌س
‫خوشت اومد؟ ‫خوش‌مزه‌س؟
‫می‌خوام با تومو توی ‫توکیو درس بخونم
‫تو هم می‌خوای بری توکیو؟
‫اگه قبول بشم آره
‫چرا که نه
‫ببین
‫- داشتم فکر می‌کردم ‫- در مورد چی؟
‫چی میشه اگه با هم خونه بگیریم؟
‫چی؟
‫- عجب فکری ‫- حال کردی
‫ولی نه مرسی
‫می‌خوام با تومو زندگی کنم
‫چی؟ جدی میگی؟
‫پس منم با ساریا زندگی می‌کنم
‫فکر نکنم اون دلش بخواد
‫- درسته؟ ‫- نه
‫ولی تو تموم کارای خونه ‫رو می‌ندازی رو دوش من
‫معلومه که می‌ندازم
‫- شاید ننداختم ‫- قبول نکن
‫باید نزدیک هم بمونیم
‫شیبویا چطوره؟
‫شیبویا؟
‫شنیدم خیلی شلوقه
‫شنیدی؟ ‫توکیو که شلوق‌تره
(مرز بین توکیو و سایتاما)
‫عذرمی‌خوام منتظر موندید
‫چقدر نازی تو
‫لطف دارید
‫اهل کجایی؟
‫آلمان
‫جدی؟ چقدر خوب ژاپنی حرف می‌زنی
‫باورم نمیشه که خارجی هستی
‫مرسی
‫۸۶۰ ین میشه
‫قصد داری به کشورت برگری؟
‫می‌خوام توی ژاپن زندگی کنم
‫امیدوارم موفق بشی
‫خیلی ممنون
‫۱۴۰ ین بقیه پول‌تون و ‫اینم رسیدش خدمت‌تون
‫به سلامت
‫کارِت تموم شد؟
‫بله
‫بیا
‫اینا که تازه رسیدن!
‫درسته، مهمون من
‫- بخورش ‫- دستت درد نکنه
‫پاکش کردی؟
‫گوجه‌ها رو
‫رنگ خیلی قشنگیه
‫جدی؟
‫آره، از قرمز خوشم میاد
‫خوش‌مزه‌ست
‫امم!
‫ببین...
‫راستش...
‫من...
‫آلمانی نیستم
‫وقتی که ابتدایی بودم
‫هم‌کلاسیم ازم پرسید...
‫که طرفدار کدوم تیم جام‌جهانی‌ام...
‫منم گفتم آلمان
‫آلمان خیلی قویه تیمش
‫ولی...
‫می‌خواستم مثل بقیه ‫طرفدار ژاپن باشم
‫ولی با خودم گفتم که یه کم ‫عجیبه اگه طرفدار ژاپن باشم
‫بی‌خودی فکر کردی
‫دست خودم نیست
‫خلاصه...
‫از اون موقع همه خیال ‫می‌کنن من آلمانی ام
‫منم چیزی نگفتم
‫خودمم به همه گفتم آلمانی‌ ام
‫اهل کجایی پس؟
‫اهل کوردستان. ‫مطمئنم نمی‌دونی کجاست
‫کوردستان؟
‫آره نمی‌دونم واقعا
‫هیچ‌کس نمی‌دونه
‫تا حالا توی جام‌جهانی بودید؟
‫نه، نمی‌تونیم باشیم
‫تیم‌تون قوی نیست؟
‫نه
‫یه چیز دیگه...
‫توی عروسی کوردها...
‫کف دستا رو قرمز می‌کنن (حنا)
‫قوم و خویش انجامش میده
‫وقتی چشمم به دست قرمزم میفته...
‫یادم میندازه...
‫که من کوردم
‫منم همین‌طورم
‫وقتی رنگ آبی و نارنجی ‫می‌بینم یاد داییم میفتم
‫مسخره‌ست
‫مسخره؟ ‫‌اوضاع خیلی خیته
‫یه چیزی اینجاته
‫ای بابا
‫تو اولین کسی هستی که ‫این موضوع رو بهش گفتم
‫پشیمونی؟
‫نه
‫خوبه
یه رنگ انتخاب کن
‫- نارنجی ‫- نارنجی
‫این چه نوع هنریه؟
‫من چه می‌دونم
‫خوشم میاد ازش
‫ولی می‌خوام هنر بخونم
‫توی دانشگاه
‫من دلم می‌خواد...
‫معلم ابتدایی بشم
‫دارم واسش پول جمع می‌کنم
‫ببین لیمو زیاد خوردم
‫- منم کَلَم زیاد خوردم ‫- آره
‫بارون داره شدیدتر میشه
‫وایسا!
‫میگم وایسا!
‫بفرما
‫ممنون
‫اینا واسه چی ان؟
‫خیلی از کوردا ژاپنی بلد نیستن
‫من کمک‌شون می‌کنم
‫از الان یه پا معلمی!
‫این‌طوری نیست
‫تو کی هستی؟
‫چیزی واسه دزدیدن نیست
‫اون لباس منه
‫آه... من...
‫و ساریا...
‫ساریا!
‫این کیه؟
‫قراره در مورد کوردها کنفرانس بدیم
‫اینجاست که روش کار کنیم
‫ببخشید. ازش می‌خوام بره
‫شام مهمون ما باش
نمی‌خواد
‫به کوردها علاقه داری، نه؟
‫درسته
‫ممنون
‫خوش‌مزه‌ست
‫مزه‌ش خوبه
‫خونه‌تون این نزدیکاست؟
‫نه. خونه‌مون توکیوئه
‫ولی اینجا درس می‌خونی؟
‫- من... ‫- اوضاعش یه کم عجیبه
‫چی می‌خوای در مورد کوردها بدونی؟
‫مثلا...
‫کشورتون...
‫کجاست؟
‫توی ترکیه، سوریه، ایران و عراق
‫کوردها قبل از اینکه اون کشورها ‫وجود داشته باشن اونجا بودن
‫ولی بعد از جنگ...
‫معنی «سنور» چی میشه؟
‫مرز
‫مرزبندی کشورها انجام شد و ‫ملت کورد بین این کشورها گیرافتادن
‫ما ملت بدون کشور هستیم
‫عذر می‌خوام، نمی‌دونم چی بگم
‫خوشحالم که به کوردها علاقه داری
‫می‌نوشی؟
‫وای نه... من به سن قانونی نرسیدم
‫شوخی کردم
‫از دست تو بابا
‫بفرمایید! ‫عالیه!
‫بخورید سرد میشه
‫از ولات خوشت میاد
‫مثل پسر خودمه
‫ساریا، اون شوهر آینده‌ته
‫علی!
‫الان نه ولی به‌زودی میشه
‫وقتی که با فاطمه ازدواج ‫کردی از ساریا کوچیک‌تر بود؟
‫آره. ۱۶ سالش بود
‫سنتی ازدواج کردید؟
‫بله
‫دروغگو. شما دو تا عاشق هم بودید
‫کوردی حرف بزن
‫ساریا کوردی بلد نیست
‫مظلوم با نگاه اول عاشقش شد
‫اگه بتونم بقایای فاطمه رو به ‫سرزمین‌مون برگردونم خیلی خوشحال میشم
‫به سلامتی فاطمه!
‫خدا نگهدار
‫من زودتر میرم
‫نمی‌خوای بری با محیط ‫دانشگاهت آشنا بشی؟
‫تو چی؟
‫من می‌خوام برم دانشگاه اوساکا
‫اوساکا؟
‫آره
‫هدفم دانشکده هنر اونجاست
‫به مادرم در این مورد چیزی نگفتم
‫خیلی دلم می‌خواد برم ‫اوساکا، تا حالا اونجا نرفتم
‫منم همین‌طور
‫یعنی چجور جاییه؟
‫اوساکا رو میگی؟
محله دوتون‌بوری اونجاست (از جاذبه‌های دیدنی اوساکا)
‫اوکونومی‌یاکی داره. ‫تاکویاکی داره (دو نوع غذا)
‫- تاکویاکی؟ ‫- آره
‫- هوس کردم
‫آره!
‫با من بیا
‫من...
‫نمی‌تونم
‫که این‌طور
‫ببخشید
‫مجبور نیستی عذرخواهی کنی
‫اصلا احتیاجی نیست
‫عذرخواهی نکن
‫چی شده؟
‫راستش...
‫اجازه ندارم...
‫به توکیو برم
‫ویزا ندارم
‫برای خارج‌شدن از ‫سایتاما باید مجوز بگیرم
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫پرونده پناهندگی ما رو رد کردن
‫وقتی که بچه بودم...
‫انقدر پدرم رو به دلایل ‫سیاسی اذیت‌کردن...
‫که مجبور شد به ژاپن فرار کنه
‫اگه برگرده دستگیر میشه
‫خانواده‌ت جاشون اینجا...
‫امنه؟
‫آره
‫اما زندگی‌مون محدوده
‫این خیلی بده...
‫دیگه همینه که هست
‫ولی نباید این‌طوری باشه!
‫این یه رسم کوردیه...
‫موقع سلام یا خداحافظی‌کردن
‫الان این کدوم یکی بود؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫دستت رو بیار جلو
‫سرده
‫وایسا
‫سرده
‫آماده‌ای؟
‫یک، دو...
‫خوب در اومد
‫خوبه
‫بهتره فرار کنیم
‫زودباش، بدو
‫دیگه از اینجا خودم میرم
‫زحمت کشیدی
‫پس...
‫فعلا خداحافظ
‫میگم...
‫می‌خوام با تو بو اوساکا برم
‫ایول
‫می‌بینمت
‫من اومدم
‫ ‫بیا اینجا!
‫کجا بودی؟
‫با یه دوست
‫با اون پسره؟
‫فقط دوستیم
‫فقط دوستید؟ نه‌بابا!
‫به خدا
‫خبر دیگه‌ای نیست؟
‫نه
‫قسم می‌خوری؟
‫به خدا خبری نیست
‫دیگه نمی‌خواد ببینیش
‫چقدر گشنمه
‫برو دستات رو بشور
‫نمی‌خوام
‫زود دستات رو بشور
‫چرا نباید دیگه ببینمش؟
‫چرا باید دستام رو این‌طوری بگیرم؟
‫تو کوردی
‫هر کجا هم که باشی بازم کوردی
‫دعاکردن بخشی از رسوم ماست
‫دیگه کافیه
‫دوچرخه‌ا‌م...
‫سلام
‫اینجا کار می‌کنی؟
‫میشه کارت شناسایی‌تون رو ببینم؟
‫خب...
‫واقعا بدون کار نمیشه زندگی کرد
‫ولی الان که گرفتنت ‫سخت بشه آزادت کرد
‫کی آزاد میشه؟
‫شاید تا همیشه...
‫اینجا بمونه
‫می‌تونیم بریم کمپ بزنیم؟
‫فکر نکنم
‫من می‌تونم ببرمت
‫با شما نمیام ممنون
‫حق داری، می‌خوای با پدرت بری
‫به هرحال
‫پیشنهاد می‌کنم که دوباره ‫درخواست پناهندگی بدی
‫و پرونده‌ت رو این بار به دادگاه ببری
‫باید ثابت کنیم که حق ‫پناهندگی سیاسی داری
‫ممنون
‫اما این که خیلی زمان بره، درسته؟
‫همین‌طوره
‫همه‌چی به زمان نیاز داره
‫چه بلایی سر ما میاد؟
‫تو که کار خلافی نکردی، درسته؟
‫نه
‫ما چیزی‌مون نمیشه، نه؟ ‫می‌تونیم تو ژاپن زندگی کنیم؟
‫نگران نباش
‫دل‌سرد نشو
‫ازشون مراقبت کن
‫چشم
‫از دوستای کوردمون هم همین‌طور
‫باید قوی باشی
‫دلم به تو قرصه
‫بسیارخب، بعدا می‌بینمتون
‫دوچرخه‌م کجاست؟
‫آخ!
‫وای خدا خیلی گرمه اینجا
‫چی شده؟
‫کجا بودی؟ ولگردی؟
‫ببند دهنت رو، چی کاره‌ی منی؟
‫پر رو نشو
‫هنوزم به کوردا کمک می‌کنی؟
‫البته
‫ولشون کن، خودمون ‫کلی بدبختی داریم
‫نمیشه که
‫تموم کاراشون رو تو انجام ‫میدی، معلومه ژاپنی یاد نمی‌گیرن
‫حالا تقصیر من شد؟
‫منظورم اون نبود...
‫پس تو هم بیا کمک...
‫به من ربطی نداره
‫خودت این رو خواستی
‫من اومدم!
‫مامانم اومد
‫خوش اومدی
‫- سلام ‫- سلام
‫- خوشحالم می‌بینمتون ‫- منم همین‌طور
‫این ساریاست و اینم داداشش روبین
‫سلام ساریا
‫سلام
‫سلام روبین
‫سلام
‫شبیه یه سر شد
‫آره مثل سره
‫سرِ سگ؟
‫دقیقا
‫چه باحال! تاحالا برش ‫این شکلی ندیده بودم
‫زیاد عجیب نیست
‫ما این‌طوری خیار خرد می‌کنیم
‫توی آشپزخونه کمک‌دست مادرتی؟
‫به پدرم کمک می‌کنم
‫مادرم فوت شدن
‫اما اون بود که آشپزی یادم داد
‫حفظ رسم‌ورسوم به عهده‌ی توئه
‫اهل کجایی؟
‫اهل کوردستان
‫کوردستان؟
‫اسم خفنی داره
‫منم چون توی استان ایواته ‫به دنیا اومدم بامزه شدم
‫فقط من و سوتا اینجاییم
‫اون اصلا توی کارای ‫خونه کمکم نمی‌کنه
‫واقعا عاشق نقاشی‌کشیدنه
‫منم عاشق نقاشی‌هاشم
‫- جدی؟ ‫- والله
‫راستش رو بخوای...
‫می‌خواستم دنبال ‫یه شغل معمولی بره
د‫وست نداری هنر رو دنبال کنه؟
‫مشکلی ندارم
‫والدین از خوشحالی ‫بچه‌هاشون خوشحال میشن
‫بهتره دنبال علایقش بره
‫خوش به حالش که مادرش شمایید
‫مطمئنم که پدرت هم ‫همین حس رو داره
‫پدرت چطوره راستی؟
‫بهش گفتی اینجایی؟ ‫نگران نشه یه وقت؟
‫آره، می‌دونه
‫پدرش خیلی آدم خفنیه
‫دوس دارم ملاقاتش کنم
‫ریشش خیلی بلنده
‫هوی
‫چی شده؟
‫خوبی؟
‫پدرمون خونه نیست
‫یعنی چی؟
‫کجاست مگه؟
‫اداره...
‫اداره مهاجرت انداختش زندان
‫چرا؟
‫اونا درخواست ‫پناهندگیش رو رد کردن
‫دیگه ویزا نداشت
‫ویزای شما هم؟
‫می‌دونم که شرایط بدی ‫رو دارید می‌گذرونید، متاسفم
‫بیاید غذا بخوریم
‫از دهن میفته
‫باشه. هرچقدر دلتون ‫می‌خواد بخورید نوش جان
‫حموم کنید و شب رو همینجا بمونید
‫حموم‌تون بزرگه؟
‫خب...
‫معمولیه
‫هرموقع دل‌تون خواست ‫می‌تونید بیاید اینجا
‫محبت دارید
‫نه
‫ما اجازه نداریم بیاییم اینجا
‫چرا که نه؟
‫برگشتید؟
‫برگشتیم
‫این رو واسه شما آوردم
‫کوفته دوس داشتی، مگه نه؟
‫ممنونم
‫به امید خدا، مظلوم ‫به زودی آزاد میشه
‫شوهر شما چی؟
‫خب...
‫دو سال گذشته
‫دو سال...
‫واسه پدرت نامه نوشتی؟
‫هنوز نه
‫بنویس
‫اون برای راحتی ‫تو خیلی سختی دیده
‫برای راحتی من؟
‫می‌خواست بری دانشگاه
‫(هرگونه نوشته پیگرد قانونی دارد)
‫خیلی متاسفم، تو کارگر خوبی هستی
‫ولی...
‫نمی‌تونم اجازه بدم ‫اینجا غیرقانونی کار کنی
‫اینم حقوقت
‫یه خورده بیشتر حساب‌کردم
‫به کسی نگو اینجا کار کردی
‫یه چیز دیگه...
‫در مورد سوتا...
‫لطفا ازش دوری کن
‫چرا؟
‫مادرش...
‫هم نگران پسرشه و هم نگران تو
‫ممنون
‫وایسا!
‫این رو قبول کن
‫مشکل چی بود؟
‫اخراج شدم چون اجازه‌ی کار ندارم
‫متاسفم، با داییم حرف می‌زنم
‫ولش کن
‫خودت تنهایی برو
‫به اوساکا
‫چرا خب؟
‫نمی‌تونی مجوز بگیری؟
‫دیگه نمی‌خوام اونجا برم
‫حالت خوبه؟
‫خوبم
‫دستگاه تهویه هوا نداره
‫غذاش هم تعریفی نداره
‫بهترین خدمات ممکن!
‫ببخشید
‫از اینکه روحیه داری و ‫شوخی می‌کنی خوشحالم
‫دیگران خیلی نا امید میشن
‫چرا پرونده‌ت رو به ‫دادگاه نمی‌کشونی؟
‫اگه می‌خوای تو این کارو کن
‫پس تو چی‌کار می‌کنی؟
‫من بر می‌گردم
‫چی میگی؟
‫نمی‌تونم اینجا زندگی ‫کنم، روانی میشم
‫می‌دونی چه بلایی ‫سرت میاد اگه برگردی
‫راست میگه. گفتی ‫اگه برگردی می‌گیرنت
‫دولت ژاپن مجبورم می‌کنه برگردم
‫درسته
‫اما فکر نمی‌کنم ‫این کار خوبی باشه
‫باید دنبال راهی ‫باشیم تا اینجا بمونی
خوب فکرات رو بکن
‫نگران نباش. بازم ‫هم‌دیگه رو می‌بینیم
‫این اتفاق هیچوقت نمیفته
‫من به اینجا تعلق ندارم، ‫مهم نیست که کجا باشم
‫پس من چی؟
‫ما به کجا تعلق داریم؟
‫تو بودی که ما رو اینجا آوردی
‫حالا می‌خوای تنهامون بذاری؟
‫خیلی خودخواهی!
‫صبر کن
‫ای بابا
‫چی شد یهو؟
‫حتی معرفی‌نامه هم بهم نمی‌دید؟
‫متاسفم
‫موافقت نکردن
‫- یه جای دیگه رو پیدا می‌کنیم ‫- حتی نمی‌تونم آزمون ورودی بدم؟
‫میشه آزمون داد
‫اما وقتی ویزا نداشته ‫باشی قبول نمیشی
‫کمکت می‌کنم یه ‫جای دیگه رو پیدا کنی
‫فقط می‌خوام که یه معلم ‫ابتدایی بشم و درس بدم
‫خیلی واسم مهمه
‫می‌دونم
‫سعی کن علاوه بر حفظ ‫روحیه، مثبت فکر کنی
‫باید سخت تلاش کنیم، باشه؟
‫آخه...
‫من تلاش‌م رو کردم
‫قبول دارم
‫نوبت منه
‫درای چی‌کار می‌کنی؟
‫هیچی
‫ممنون!
‫خیالم راحت شد
‫همیشه با جزوه‌های تو قبول میشد
‫مهم نیست. خیلی براش خوشحالم
‫نباید که همیشه درس ‫خوند، کمی خوش‌بگذرون
‫به استراحت هم نیاز داری
‫آره
‫بسپرش به من!
‫ممنون!
‫بیا
‫فقط همین؟
‫چون که خوشگلی می‌تونی ‫خیلی بیشتر در بیاری
‫فقط از داشته‌هات ‫باید استفاده کنی
‫داشته‌م کجا بود
‫مانامی، تومو چی شد؟
‫جدا شدیم
‫چی؟
‫ورود به دانشگاه خیلی مهم‌تر ‫از اون بود، پس جدا شدیم
‫جدی میگی؟
‫ولی
‫قول بده دیگه اینجا نیای
‫دلایل خودم رو دارم
‫به شیوری چیزی نگو
‫منم نمی‌گم
‫بیا بریم خرید
‫باشه
‫اجاره خونه‌تون دو ماه عقب افتاده
‫باید از اینجا برید
‫من به مهاجرها ‫خونه میدم اما مفتی نه
‫ببخشید
‫به پدرت بگو
‫جدیدا ندیدمش
‫به‌زودی اجاره رو میدیم، قول میدم
‫باید ببخشی، فقط همین رو دارم
‫کارفرمام پولم رو نداده
‫ممنونم
‫بهتره از ولات کمک بخوای
‫نه
‫اونجاست
‫اون قراره شوهرت بشه
‫این‌طوری نگید
‫- ولات! ساریا اینجاست! ‫- نکن!
‫چطوری ساریا؟
‫به خودم مربوطه
‫باهام حرف بزن
‫چیزی برای گفتن ندارم
‫از من خوشت نمیاد؟
‫مظلوم کمکم کرد به ژاپن بیام
‫بهش مدیونم
‫می‌خوام کمکت کنم
‫ما کوردا باید هوای ‫هم‌دیگه رو داشته باشیم
‫لازم نکرده
‫من فرق دارم
‫تو کوردی
‫عالیه، خیلی خوب شد
‫- درسته! ‫- کارمون حرف نداره!
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫آه
‫می‌خوای خودت مستقل شی؟
‫آره
‫خیلی جوونی. سن سختیه.
‫ولی خب سخت‌کوشیت آخرش نتیجه میده
‫ممنون
‫می‌خوام کمکت کنم
‫هرچی دلت می‌خواد سفارش بده
‫میشه سیب‌زمینی ‫سرخ‌شده سفارش بدم؟
‫البته
‫راستی...
‫«کارهای» دیگه‌ای هم انجام میدی؟
‫یه بغل واسه ۳ هزار ین؟
‫یه بوسه واسه ۱۰ هزار ین؟
‫پول مفته، همه انجامش میدن
‫حیا کردن واسه خارجی‌ای ‫مثل تو نوبره والله
‫زوری در کار نیست
‫باید برم
‫وایسا
‫فقط یه بغل
‫پنج دقیقه
‫ پنج دقیقه؟
‫چرا که نه؟
‫اول پولش رو بده
‫ده هزار ین میدم، ‫اصلا ۲۰ هزار میدم
‫فقط اجازه بده، باشه؟
‫نگران نباش
‫بهت صدمه نمی‌زنم
‫نکن!‌ ‫آخ!
‫پتیاره! گمشو بیرون از ژاپن!
‫هوی!
‫خوبی؟
‫خوبم
‫تو چطوری؟
‫منم خوبم
‫راستش...
‫متاسفم
‫که اخراج شدی
‫پیش میاد
‫اینو قبول کن
‫زیاد نیست
‫مال مادرم یا داییم نیست
‫از طرف خودمه
‫ممنون
‫ولی لازم ندارم
‫مطمئنی؟
‫آره
‫ببخشید، راه دیگه‌ای ‫به ذهنم نرسید
‫من خنگم
‫روبین خونه نیست
‫از کی؟
‫فک کنم از بعدازظهر
‫- من اونجا رو می‌گردم ‫- منم میرم اون طرف
‫روبین!
‫کجایی؟
‫روبین!
‫پیداش نکردم
‫روبین!
‫- روبین! ‫- روبین!
‫روبین!
‫کجا بودی؟
‫دنبال سنگ می‌گشتم
‫احمق
‫خودتی
‫راست میگی
‫چرا بابا خونه نیست؟
‫نمی‌دونم
‫مواظب باش!
‫چشم!
‫اینجا؟
‫آره
‫هرسال اینجا ماهی ‫می‌گرفتیم و کبابش می‌کردیم
‫معلومه خوش‌می‌گذشته
‫به گمونم اینجا شبیه ‫جاییه که توش به دنیا اومدم
‫اینجا؟
‫هیچی ازش یادم نمیاد
‫اما یادمه واسه تولدم ‫سنگ پیدا می‌کردم
‫دنبال قشنگ‌ترین سنگ بودم ‫توی روستامون، باورت میشه؟
‫پدرت خیلی خفنه
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم چی تو ذهنش می‌گذره
‫منم
‫منم نمی‌دونم چی تو ذهن مامانمه
‫اون...
‫گفتش که اگه تو خوشحال ‫باشی، اونم خوشحاله
‫اون گفت؟
‫زندگی مسخره‌ست نه؟
‫زندگی ریده
‫باید باهاش حرف بزنم
‫منم باید با پدرم حرف بزنم
‫ببین
‫چی کار می‌کنم
‫رکورد جدید زدم!
‫بلد نیستی
‫این به کارش میاد
‫هوا داره سرد میشه
‫درسته
‫این رو ببین
«ساریا کولک، آرین، روبین»
‫«من مظلوم کولک هستم. من ‫عاشق خانواده‌ ام هستم»
‫«به علاوه کلی دوست خوب ‫دارم. امیدوارم همیشه با هم باشیم»
‫نمیشه...
‫پدرم رو راضی کنید که بمونه؟
‫کاش می‌تونستم
‫اما اون دیگه تصمیمش رو گرفته
‫چرا خب؟
‫اگه برگرده دستگیر میشه
‫نباید برگرده
‫باید جلوش رو بگیری
‫موضوع اینه که...
‫ گفت بهت چیزی نگم ولی...
‫ویزا به بچه‌های خارجی‌ای که...
‫توی ژاپن بزرگ شدن
‫داده میشه
‫چی؟
‫اما والدین‌شون باید...
‫درخواست خودشون برای ‫گرفتن ویزا رو پس بگیرن
‫تا این حق به بچه‌هاشون برسه
‫وقتی...
‫پدرت این رو فهمید
‫تصمیم گرفت که برگرده
‫یه درخت زیتون نزدیک ‫خونه قدیمی‌مون بود
‫یادته؟
‫اون زمان...
‫که تو به دنیا اومدی
‫من و مادرت باهم‌دیگه ‫یه درخت کاشتیم
‫هرسال
‫نهال می‌کاشتیم
‫تا تبدیل به جنگل بشن
‫اما...
‫تونستیم فقط پنج درخت بکاریم
‫باید فرار می‌کردیم
‫چی‌کار کردی مگه؟
‫خواسته‌ی من آزادی ملت کورد بود
‫اگه برگردی می‌گیرنت، درسته؟
‫مادرت...
‫نزدیک اون درختا دفن شده
‫تنهاست
‫برمی‌گردم پیش اون
‫ممکنه درخت زیتون ‫امسال به‌ثمر نشسته باشه
‫یادته...
‫قبل از اینکه به اینجا بیایم
‫با هم یه درخت کاشتیم
‫آره
‫چشمات رو ببند
‫چی می‌بینی؟
‫نمی‌دونم چرا ولی...
‫نودل می‌بینم
‫اون موقع که باهم نودل خوردیم
‫گشنه‌ای؟
‫نه
‫از حالا به بعد هرچی ‫که دلت می‌خواد بخور
‫باشه
‫وقت تمومه
‫وایسا!
‫دوچرخه‌ت...
‫جاییه که کار می‌کردم
‫ان‌شاءالله خدا ‫عاقبت‌مون رو به‌خیر کنه
‫این چیه؟
‫این کشور منه
‫این کوهه و اینم رودخونه‌ست
‫اینم خونه‌مونه
‫بزرگ‌تر از اینجاست
‫اون چیه؟
‫پلِ توکیوئه، درسته؟
‫امیدوارم بابا ازش خوشش بیاد
‫این باباست
‫این مامانه
‫این آرینه
‫این ساریاس
‫این سوتاس
‫دستت درد نکنه
‫این منم
‫ان‌شاءالله
‫خدا
‫عاقبت‌مون رو به‌خیر کنه
فیلم و سریال بدون سانسور,دوبله فارسی زیرنویس چسبیده در نیکی مووی