ارائه شده توسط وبسایت سورن فیلم .:: sorenfilmm3.cfd ::.
‫بذارید بره! ‫آسان دیوپ رو آزاد کنید! بذارید بره!
‫«فرار کنید، پولدارهای بدبخت، فرار کنید!»
‫آسان دیوپ رو آزاد کنید!
‫الو؟
‫آماده ترفیع گرفتن هستی؟
‫- فرار کرد! ‫- چی؟ ممکن نیست.
‫خودم دیدم دستگیر شد.
‫هرچی دیدی رو فراموش کن. ‫از رو سقف‌ها فرار کرد.
‫چی؟ از رو سقف‌ها؟
‫- آره. تک‌تیراندازها دیدنش. ‫- غیر ممکنه.
‫هیچ ردی از ماشینی که توش بوده نیست.
‫الو؟
‫- الو؟ ‫- بهت زنگ می‌زنم.
‫- لعنتی! ‫- آسان دیوپ رو آزاد کنید!
‫باید مرده باشه.
‫ببخشید. ‫پلیس. چه خبره؟
‫یارو از سقف افتاد پایین.
‫- چه شکلی بود؟ ‫- آسان دیوپ بود. شناختمش.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سورن فیلم را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @sorenfilme
‫مـــتـــرجـــم امیر
«لــوپـــن» «فصل سوم - قسمت دوم»
‫گزارشات ضد و نقیضی اینجا در ‫میدان واندوم در حال پخش شدن هستند.
‫اوایل امشب، پلیس معتقد بود ‫که آسان دیوپ را دستگیر گرده.
‫اما از منابع متعددی شنیدیم ‫که او توانسته فرار کند.
‫خودروی پلیسی که قرار ‫بود امشب او را به زندان ببرد،
‫به نظر می‌رسد که دود شده و به هوا رفته است.
‫از منابع خود اطلاعاتی دریافت کردیم که
‫حاکی از این هستند که دیوپ دچار یک ‫حادثه در نزدیکی میدان واندوم شده است.
‫پس چه اتفاقی برای آسان دیوپ افتاده است؟
‫این یک راز باقی می‌ماند. ‫آیا او فرار کرده یا این شخص یک بدل بوده؟
‫شرمنده فلور.
‫دادستانی پاریس تحقیقات ‫خود را آغاز کرده است.
‫شما را در جریان ماجرا خواهیم گذاشت. ‫برمی‌گردیم پیش تو تیم.
‫ممنون سسیل.
‫لطفا ما رو از پیشرفت ‫در صحنه جرم بی‌خبر نذار.
‫حینی که جرایم آسان دیوپ توجه ‫عموم را به خود جلب کرده است،
‫شاهد افزایش دیگر خرده جرایم هستیم...
‫این دفعه، مقاله صفحه اول رو من می‌نویسم.
‫این مردیه که همه‌تون دیدین؟
‫- خودشه. ‫- مطمئنین؟
‫- آره خودشه. ‫- خیلی خب، ممنون.
‫یه دکتر رسیده سر صحنه ‫و دیوپ رو با آمبولانس برده.
‫با عجله رفتن به لاریبوزیور. ‫باید همین الان بریم اونجا.
‫باشه.
‫منطقه رو واسه پزشکی قانونی ‫آماده کنین و اطراف رو بگردین.
‫مروارید باید یه جایی همین جاها باشه.
‫«او برای فضا، آسمان و آفتاب بوسه فرستاد.»
‫«او دستانش رو گشود و پرید و دل به دریا زد.»
‫یالا، بیا بریم.
‫تقریبا 20 دقیقه.
‫صبر کن، صبر کن.
‫«سردخانه»
‫- سلام. ‫- عصر بخیر.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- سلام.
‫- سلام.
‫شما کی هستین؟
‫خوشوقتم. دکتر ورن هستم.
‫اینجا کار می‌کنین؟ تا حالا ندیدمتون.
‫جایگزین اومدم. دو روزه اینجام.
‫- زنگ می‌زنم بررسی کنم. ‫- نگران نباشین. خودم زنگ می‌زنم.
‫به گویار زنگ می‌زنم.
‫می‌دونین که کیه، مدیر اجرایی؟
‫بله، راجبش شنیدم.
‫خوبه، پس می‌تونین از نزدیک ببینینش. ‫عاشق اینه شب از خواب بیدارش کنن.
‫خیلی خب، نیازی نیست.
‫- مطمئنین؟ ‫- آره، مشکلی نیست.
‫خیلی خب.
‫ببخشید. شما کی هستین؟
‫من دکتر مارتینز هستم، ‫سرپرست سردخانه بیمارستان.
‫خیلی هم عالی. ‫میشه کارت شناسایی‌تون رو ببینم؟
‫نه، شوخی کردم.
‫- می‌دونین کی زیر این ملحفه خوابیده؟ ‫- نه.
‫- اون... ‫- آره، خودشه.
‫طبق روال پیش می‌ریم. ‫میشه کاغذبازی‌هاش رو انجام بدین؟
‫می‌ذاریم شما انجامش بدین چون ‫تو این کار واردین. من هم جسد رو آماده می‌کنم.
‫ممنون.
‫- اون نمرده. من تو کتم نمیره. ‫- 27 تا شاهد داریم!
‫بیشتر میشه گفت 27 تا ساده‌لوح داریم! ‫لوپن همیشه مرگش رو جعل می‌کنه.
‫«سوزن توخالی. ادیث سوانک» (کتاب‌های شخصیت آرسن لوپن)
‫اون واقعی نیست. برام مهم ‫نیست لوپن تو داستان‌ها چی می‌کنه.
‫به این معنی نیست دیوپ هم می‌تونه.
‫- دیوپ لوپنه و لوپن دیوپه! ‫- یه دقه خفه شو!
‫کی می‌خوای این رو تو کله‌ت فرو کنی؟
‫میشه بگین سردخونه کجاست؟
‫در آبی انتهای اون سالن.
‫متعلقات مرده‌ها رو کجا نگه می‌دارین؟
‫نمی‌دونم. احتمالا همکارم که اونجاست بدونه.
‫وسایل دیوپ رو برام پیدا کن. ‫باید همین الان اون مروارید رو گیر بیاریم.
‫سلام.
‫عصر بخیر.
‫اومدیم کارهای تاییدیه رو انجام بدیم.
‫- چی رو می‌خواید تایید کنید؟ ‫- کالبدشکافی انجام می‌دین؟
‫کالبدشکافی؟
‫جدی می‌گین؟ ‫بعد از اینکه از سقف افتاده پایین؟
‫قلبش و کبدش له شدن،
‫و ستون فقراتش خرد شده.
‫اگه می‌خواید بررسی کنید، ‫تو پرونده‌ش هست. هممم؟
‫اوه، درسته. بله، بله.
‫بیا بریم.
‫نه، من میخوام چکش کنم.
‫ببخشید.
‫بفرمایید. مهمون من باشید.
‫من دکتر نیستم. میشه شما انجامش بدین؟
‫ببخشید.
‫گدیرا...
‫گدیرا!
‫الو؟
‫الو، کلیر؟ دنیل مارتینز هستم. ‫می‌دونم دیروقته.
‫اوه...
‫سلام دنیل.
‫می‌تونی همین الان بیای بیمارستان؟
‫اما... من که امشب آن کال نیستم. ‫برنامه زمانی رو اشتباه خوندم؟
‫نه، واسه یه کار دیگه‌ای.
‫اتفاقی افتاده؟
‫«1998»
‫خب، می‌خواستی من رو ببینی؟ ‫چیزی می‌خواستی بگی؟
‫نه بابا.
‫هممم، آره. تو که راست میگی. ‫من تو رو می‌شناسم.
‫- نه، جدی می‌گم. ‫- اوهوم.
‫- فقط می‌خواستم ببینمت. ‫- همم.
‫این رو پیدا کردم.
‫مادرم برای پدرم نوشته.
‫«به سانی بگو مامان دوستش داره، ‫اما بدون من جاش بهتره.»
‫- اونوقت سانی کیه؟ ‫- منم.
‫مامانم تو سنگال سانی صدام می‌کرد.
‫مامانت کجاست؟
‫خبر ندارم.
‫قرار بود بیاد فرانسه.
‫ماه‌ها منتظر موندیم، ‫اما خبری ازش نشد.
‫واسه همین فکر کردم مرده.
‫اما معلوم شد که ولم کرده.
‫هی، داری میای؟
‫من و خواهرم مثل توایم. ‫نه والدینی، نه خانواده‌ای.
‫پس چیکار می‌کنی؟
‫پدرخونده‌م به مددکار اجتماعی گفت که قیم‌مون میشه،
‫پس اونام ولمون کردن.
‫پدرخونده‌ت کیه؟
‫به باشگاه پدرخونده‌م خوش اومدی.
‫یک، دو. یک، دو. یک، دو.
‫وقتی اومدم اینجا، ‫انگار یه زندگی جدید بهم دادن.
‫یک، دو.
‫یک، دو. جاخالی.
‫اونیه که اونجاست.
‫اسمش کلره.
‫صاحب اینجاست.
‫هی، کلر!
‫این آسانه، عضو جدید.
‫تا حالا بوکس کار کردی؟
‫نه.
‫خوبه، عالیه. ‫عادت بد نداری. از صفر شروع می‌کنی.
‫یالا، ادامه بدیم.
‫یک، دو. یک، دو، سه.
‫اگه به ممدکار اجتماعی ‫دروغ نمی‌گفت الان اینجا نبودم.
‫همه‌چیم رو مدیونشم. ‫و فکر می‌کنم می‌تونه به تو هم کمک کنه.
‫یک، دو، جاخالی.
‫«روزنامه آبجکتور»
‫«دیوپ مرده»
‫این چیه؟
‫خبرش به آرنولد رسید.
‫می‌تونستی بهم خبر بدی.
‫- من هفته‌ها داشتم روش کار می‌کردم. ‫- ببخشید.
‫باید می‌اومدم در دفترت رو می‌زدم؟ ‫تو که صاحب دیوپ نیستی.
‫یه سری اطلاعات دستم اومد و نوشتمشون. همین.
‫چیزی که مهمه اینه که خبردار شدیم. ‫بیا پی همین رو بگیریم.
‫من یه داستان راجب دیشب نوشتم.
‫دیشب گذشته. ‫قراره رو مرگ دیوپ تمرکز کنیم.
‫یه داستان هم برای صفحه اول فردا دارم.
‫شرمنده. واقعا شرمنده‌م.
‫می‌دونی که چی میگن. اگه از داستان ‫خوشت نمیاد، بهترش رو پیدا کن.
‫از همین الان دارن گزارش مرگ دیوپ رو میدن.
‫- خاکسپاریش پنج‌شنبه‌ست. ‫- می‌دونم.
‫- قبرستون پار لاشز؟ ‫- آره.
‫- میری؟ ‫- آره.
‫همدست‌هاش و اونی که تو سردخونه ‫ازش عکس انداخته ممکنه اونجا باشن.
‫- گیری کردیما! ‫- مشکل چیه؟
‫ایمبر، صاحب مروارید. ‫ولم نمی‌کنه.
‫- چی می‌خواد؟ ‫- مرواریدش رو.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- روحمم خبر نداره.
‫وسایل دیوپ رو گشتیم ولی چیزی پیدا نکردیم.
‫«پرده پایانی نمایش آسان دیوپ»
‫«آرنول دو گارمو...»
‫«فلور بلونژه...»
‫«آسان دیوپ، دشمن شماره یک مردم»
‫الو؟
‫- فلور بلونژه؟ ‫- شما؟
‫یوسف گدیرا. پلیس هستم. ‫یه سری سوال ازتون دارم.
‫- درباره چی؟ ‫- آسان دیوپ.
‫یه کافه سمت راست دفترتون هست. ‫میشه اونجا ملاقات کنیم؟
‫ببخشید. من تو دفتر نیستم.
‫پس یکی هست که خیلی شبیه شماست.
‫می‌خواستم به خاطر سابقه‌تون ‫با پرونده دیوپ باهاتون صحبت کنم.
‫یه چیزی هست که درک نمی‌کنم.
‫ما به محض این که شنیدیم ‫دیوپ بیمارستانه، رفتیم اونجا.
‫باید اول از همه می‌رسیدیم، ‫ولی ظاهرا، یه عکاس ازمون جلو زده.
‫میشه توضیح بدین؟
‫بهمون رسوندن ما هم عکس رو خریدیم.
‫- اونوقت کی فروختش؟ ‫- من بخشی از این قضیه نبودم. نمی‌دونم.
‫اوه، این خیلی بده، ‫چون یه موضوعی داره اذیتم می‌کنه.
‫اونوقت چه موضوعی؟
‫انگار برنامه‌ریزی شده بود.
‫چرا همچین فکری می‌کنین؟
‫اوه...
‫شاید فکر کنین دیوونه‌م، ‫اما من طرفدار آرسن لوپنم.
‫اون همیشه مرگش رو جعل می‌کنه. ‫فکر می‌کنم دیوپ هم همین کار رو کرده.
‫لوپن چه ربطی به دیوپ داره؟
‫واو!
‫دوتاشون وجه اشتراک زیاد دارن.
‫می‌تونم بهت اطلاعات بدم، اما بعدش چی؟ ‫داد و ستد می‌کنیم؟
‫من به تو کمک می‌کنم، تو به من؟
‫همچنین اینه هفته، مراسم خاکسپاری آسان دیوپ ‫در قبرستان پر لاشز برگزار خواهد شد.
‫او با به سخره گرفتن پلیس و ‫مقامات به شدت معروف شده است.
‫این کار، دیوپ رو به یک چهره ‫الهام‌بخش برای هزاران نفر تبدیل کرده
‫و بسیاری او را نماد امید می‌دانند.
‫خانواده دیوپ خواستار احترام ‫به حریم خصوصی خود هستند
‫و درخواست دارند که مراسم خاکسپاری فقط با ‫اشخاصی که به وی نزدیک بودند، برگزار گردد.
‫چه کسی آنجا خواهد بود؟
‫دوستان؟ دشمنان؟ همدستانش؟
‫جمعیت تحت نظارت شدید ‫بازرسین پلیس خواهد بود.
‫از آنجایی که «مروارید سیاه اِوِرلین» ‫بسیار کمیاب هنوز پیدا نشده،
‫بسیاری متعقدند این پرده پایانی ‫نمایش آسان دیوپ بسیار زیرک است.
‫«برای دوستم - تا ابد دوستدار تو»
‫امروز اینجا جمع شدیم تا ‫با آسان دیوپ وداع کنیم.
‫البته که او نقص‌هایی داشت.
‫نمیشه گفت که انسان درستکاری بود،
‫اما یه پدر مهربان و یه همسر وفادار بود.
‫به همین دلیل، امروز ما اون ‫رو با حسن نیت دفن می‌کنیم
‫و براش طلب آمرزش می‌کنیم.
‫اونایی که علاقه دارن، ‫چند لحظه‌ای رو صرف دعا کنن. ممنون.
‫ببخشید!
‫ببخشید! پلیس.
‫لطفا برید کنار.
‫- ببخشید. ‫- گدیرا! نکن!
‫نکن.
‫ببخشید که مزاحم دعا کردنتون میشم.
‫می‌دونم که الان همه دارن ‫زمان سختی رو می‌گذرونن.
‫اما افرادی امروز اینجا هستن ‫که باور نمی‌کنن آسان مرده باشه،
‫آدمایی که قربانیش شدن و ‫می‌خوان به زندگیشون ادامه بدن.
‫- بله، درسته. ‫- کاملا درسته.
‫واقعا متاسفم، اما باید ازتون ‫بخوام که در تابوت رو باز کنین.
‫هان؟
‫دیوونه شده؟
‫- ممکن نیست. ‫- چه بی‌احترامی‌ای.
‫حق با اونه. چه مدرکی هست ‫که اون واقعا توی تابوته، هان؟
‫- مدرکش کجاست؟ ‫- اون درست میگه.
‫- نمیشه مطمئن بود. ‫- اون درست میگه.
‫بن، لطفا یه کاری بکن.
‫- آقا، لطفا آروم باشین. ‫- لطفا همگی آروم باشین!
‫- نمی‌دونیم. ‫- آروم باشین!
‫لطفا آروم باشین.
‫در تابوت رو باز کن. این یه دستوره. ‫همین الان بازش کن.
‫متاسفم.
‫2 هفته قبل
‫معروف‌ترین سارق فرانسه هنوز پیدا نشده است.
‫مدت طولانی فراری بودن، ‫غیر ممکن به نظر می‌رسد.
‫و همه از همسر سابق او ‫به دنبال جواب می‌گردند.
‫ما رو تنها بذارین. من نمی‌دونم اون کجاست.
‫من یه نقشه دارم بن.
‫- باشه. ‫- اما ریسکیه.
‫گول‌زننده‌ست. خطرناکه.
‫کار بزرگیه، بن.
‫«اون» کار.
‫فرجام.
‫وقتی مروارید رو به دست آوردیم، ‫از طریق میدون فرار می‌کنیم.
‫- مطمئنی؟ ‫- گول زدن یه جمعیت راحت‌تره.
‫از ماشین درمیام و از رو سقف‌ها فرار می‌کنم.
‫هدف از این کار چیه؟
‫هدفش اینه که پلیس‌ها من ‫رو می‌بینن و میفتن دنبالم.
‫تا اینجا.
‫اوه، اگه بپری اون طرف، اونوقت جات امنه.
‫- تقریبا. از سقف می‌پرسم و میفتم. ‫- خیلی خب.
‫- صبر کن. چی گفتی؟ ‫- میفتم.
‫با چتر؟
‫رو تشک یا توری؟
‫حتما شوخیت گرفته. ‫اگه از اونجا بیفتی، حتما...
‫آره. به خاطر کافه‌ها شلوغ میشه.
‫اونوقت شاهد داریم.
‫شاهد واسه چی؟
‫مرگ آسان دیوپ.
‫نقشه اینه.
‫- واسه افتادن... ‫- همم.
‫... به خون نیاز داریم و باید خون من باشه.
‫چون قطعا بررسیش می‌کنن.
‫- سلام. ‫- میشه یه کپی از فهرست سردخونه داشته باشم؟
‫- من شما رو می‌شناسم؟ ‫- اوه ببخشید، دکتر شکری هستم.
‫آه، همون دکتر خارجی. درسته؟
‫ببخشید؟
‫آم، نه، من...
‫آم... بفرمایید.
‫اسمم رو تو لیست مهمون‌ها می‌ذارم.
‫بعدش باید یه راهی واسه ‫کمتر کردن سختی افتادن پیدا کنیم.
‫باید یه چیزی براش بسازی.
‫- مثل یه کیسه هوا. ‫- پلیس!
‫و اینجاش مهمه بن. ‫تو باید اولین نفر باشی که می‌رسه سر صحنه.
‫همه برید عقب! ‫بهش دست نزنید! برید عقب! عقب!
‫- تو، با یه همدست. ‫- اینجا!
‫من یه دکترم.
‫یه همدست مثل کوربه؟ ‫همیشه کلی پول می‌گیره.
‫آره، اما قابل اعتماده.
‫و واسه اینکه وارد ‫بیمارستان بشیم بهش نیاز داریم.
‫و طبیعتا، همه باید باور کنن که من مرده‌م.
‫همه.
‫خیلی خب، اسپری سرما هست.
‫و اگه گدیرا پیداش شد، تو باید قایم بشی.
‫همینطور باید یه گوشی پزشکی درست کنی.
‫یه گوشی پزشکی که خراب باشه.
‫«آ لا فِرِل.»
‫بعدش این خبر غم‌انگیز رو به دنیا نشر میدی.
‫به رسانه‌ها بگو.
‫«پیام جدید برای فلور بلونژه» ‫«موضوع: ملاقات»
‫باید کاری کنیم همه باور کنن آسان دیوپ مرده.
‫- حتما سرتیتر خبرها میشه. ‫- بعدش، وولا! آسان دیوپ دیگه نیست.
‫مرده. بعدش، تو مروارید ‫رو می‌بری پیش آلبرتو.
‫بعدش ما همه‌چی رو به کلیر و رائول می‌گیم.
‫بعدش من یه خونه تو حومه می‌خرم.
‫بی‌نظیر میشه.
‫کلمات زیادی به ذهنم میان، ‫ولی «بی‌نظیر» جزوشون نیست.
‫چرا. بی‌نظیره بن.
‫همه اگه فکر کنن مردم، راحتم می‌ذارن. ‫رائول و کلیر رو هم همینطور.
‫و خبرگزاری‌ها راحتشون می‌ذارن.
‫واسه همین بی‌نظیره.
‫خیلی خب، اونوقت چطوری ‫قراره از یه تابوت که میخکوب شده
‫و 180 سانتی‌متر زیر زمینه دربیای بیرون؟
‫واقعا واسم سواله.
‫ژاکوز!
‫هاها! اوناهاشش.
‫ببین، واست خوراکی آوردم.
‫نگو که این سگه هم جزوی از نقشه‌ست؟
‫برو برش دار!
‫ژاکوز!
‫ژاکوز؟
‫ژاکوز!
‫فهمیدم! برمی‌گردم بالای دریچه.
‫ژاکوز؟
‫خوراکیت رو پیدا کردی.
‫سگ خوب! چه پسر خوبی!
‫حالا چی؟
‫اول یه تونل می‌کنیم، ‫و بعدش یه تابوت انتخاب می‌کنیم.
‫این یکی از بهترین مدل‌هامونه. ‫100 درصد ساخت فرانسه‌ست.
‫می‌دونی، ساخت فرانسه بودنش مهمه.
‫- کاملا دست‌سازه. ‫- هممم. بله.
‫- باید از کسب و کارهای بومی حمایت کنیم. ‫- کاملا.
‫- برای یکی از آشناهاتون می‌خواین؟ ‫- بله. بله، یه شخص دوست‌داشتنی.
‫خیلی به هم نزدیک بودیم.
‫- این یکی از چوب بلوط ساخته شده. ‫- اوه! متوجهش شدم.
‫- بله جناب. ‫- اوهوم.
‫یه ذره گرونتره، ‫اما چوبش مرغوب‌تره.
‫می‌تونم صدای صنعت‌گری به کار رفته رو بشنوم.
‫سایزهای مختلفی رو اون پشت داریم. ‫می‌دونید قدشون چقدر بود؟
‫بله، خب... وزنش تقریبا اندازه من بود.
‫- اوهوم. ‫- کم و بیش.
‫قدمون هم یکیه.
‫- خیلی خب پس. ‫- خوبه.
‫- این چوب بلوطه؟ ‫- بله، جناب.
‫- جنسش خوبه. ‫- بله، قربان.
‫- گرونه. ‫- حرف نداره.
‫- محکمه. ‫- البته.
‫- تضمین می‌کنی؟ ‫- بله جناب.
‫این یکی رو برای دوستم می‌خرم.
‫دوست عزیزم.
‫دوستی به شدت گرانبهاست جناب.
‫مگه نه؟
‫از مادرش یه نامه گرفته.
‫قرار نیست برگرده.
‫ولش کرده.
‫خوبه. ادامه بده.
‫یالا! یالا! خودت رو خالی کن!
‫به من اعتماد کن، الان من خانواده‌تم.
‫پنج. چهار.
‫سه. دو.
‫یک.
‫بسه!
‫آفرین!
‫می‌بینین؟ این بچه از جون مایه می‌ذاره.
‫این بچه از جون مایه می‌ذاره
‫یالا!
‫محمکتر! همینه.
‫خوبه. محکم‌تر آسان!
‫ادامه بده!
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫یک!
‫ژاکوز؟
‫ژاکوز!
‫هی رفیق. پیدام کردی. همینجا بمون!
‫واقعا که سگ خوبی هستی.
‫بیا.
‫یالا ژاکوز. ‫بزن بریم بیرون.
‫«جست و جوی اینترنتی» ‫«ماریاما دیوپ»
‫«ازدواج ماریاما دیوپ و عزیز اندیایه» ‫«ماریاما دیوپ، اتحادیه سنگالی‌ها»
‫خودشه؟
‫صبر کن.
‫بهش «سن-لویی، سنگال» اضافه کن. ‫نامه رو از اونجا فرستاده.
‫«ماریاما دیوپ» ‫«سن-لویی، سنگال»
‫خودشه!
‫لعنتی.
‫نه، حتما یه اشتباهی شده.
‫«حکم دادگاه» ‫«8 سال زندان برای سرقت تعزیری مشدده»
‫نوشته تو سنگال تو زندانه.
‫آسان؟
‫خانم؟ کمک می‌خواین؟ انگار گم شدین.
‫نه، ممنون. مشکلی نیست.
‫مطمئنین؟ کجا دارین می‌رین؟
‫- میرم مونپارناس. ‫- منم دارم میرم اونجا.
‫- اگه مایلین، می‌تونیم یه تاکسی بگیریم. ‫- نه، مشکلی نیست.
‫- ولی ممنون. ‫- نه، خواهش می‌کنم.
‫اصرار می‌کنم.
‫همم.
‫یعنی اگه پیدا کنیم.
‫اوه، اونجا رو.
‫انگار رو شانسیم.
‫ممنون.
‫لطفا اول شما.
‫ممنون.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫- سلام.
ا.مــپــایــر.بــســت.تــی.و.ی
‫«آلبرتو یکم دیگه برمی‌گرده»
‫سلام.
‫سلام آلبرتو.
‫- حالت چطوره؟ ‫- مشتاق دیدار.
‫- یکی بهتر از من پیدا کردی؟ ‫- نه، فرق می‌کنه.
‫هیچکس بهتر از تو نیست. ‫تو بهترینی.
‫خوبه که کینه‌ای نیستم. ‫یه خریدار پیدا کردم.
‫آدم کله‌گنده‌ایه.
‫مروارید دستته؟
‫- آره دارمش. ‫- عالیه.
‫بابت آسان متاسفم.
‫واقعا ازش خوشم میومد، اما ‫خودت که می‌دونه اوضاع چطوریه.
‫وقتی کسب و کار داری، باید ادامه بدی.
‫قیمت پیشنهادیشون چقدره؟
‫- تمام تلاشم رو کردم. ‫- هممم.
‫- به یاد آسان. ‫- همم.
‫شونزده میلیون.
‫به خاطر آسان.
‫می‌دونی، آسان بهم یه چیزی یاد داد.
‫اگه عدد خریدار رند نیست، ‫پس مایله که رندش کنه.
‫بیا وقتمون رو هدر ندیم.
‫- پیشنهاد آخرم بیست میلیونه. ‫- عقلت رو از دست دادی؟
‫خب...
‫هفده؟
‫هجده؟
‫نوزده، یا...
‫یا...
‫- باشه. بیست میلیون. ‫- آره.
‫طبق معمول انجامش می‌دیم.
‫اوه رائول، حالت خوبه؟
‫آره، داره واسه تمرین دیرم میشه.
‫الان؟ مطمئنی حس و حالش رو داری؟
‫آره. چرا نداشته باشم؟
‫اون که به هر حال نمرده.
‫همش قلابیه.
‫- عزیزم، چرا این حرف رو می‌زنی؟ ‫- داریم راجب بابا حرف می‌زنیم. اون لوپنه.
‫ببخشید، اما تو کتم نمیره.
‫این‌ها اسناد به شدت منحصر به فردی هستن.
‫تو اتاق دست‌نویس‌ها ‫نگهشون می‌داریم. اون طبقه.
‫خب، از طرفدارهای پر و پا قرص ‫نقشه‌های زمان ناپلئونی؟
‫نه خیلی.
‫از این طرف.
‫لطفا بیا داخل. اونجا بشین. الان برمی‌گردم.
‫«ادیث سوانِک»
‫«یک جسد ناشناخته.»
‫«به همین دلیل آقای دودویی، کارش را...»
‫«...نزدیک تونل به پایان رساند.»
‫«و دستانش رو روی هم گذاشت...»
‫«...و پرید.»
‫«همانگونه که گفتم، لوپن هرگز نمی‌میرد.»
‫«او هرگز نمی‌میرد.»
‫بفرما.
‫لطفا موقع استفاده حتما ‫از این‌ها استفاده کن.
‫- باشه. ‫- خیلی خب؟
‫خیلی مراقب باش. باشه؟
‫باشه.
‫«سیستم فاضلاب پاریس»
‫و جسدش میره به یه تونل... واضحه!
‫هیس!
‫«دپارتمان آرامگاه» ‫«دفتر پذیرشات»
‫سلام رفیق.
‫«خاکسپاری یک سارق»
‫«ناشناس» ‫«سانی. بهم زنگ بزن: 0353015059»
‫- الو؟ ‫- الو، مامان؟
‫نه، من دستیار سرزندانبانم.
‫ماریاما دیوپ سه ماه پیش منتقل شده.
‫الان تو زندان داکاره.
‫ممنون.
‫تو داکاره.
‫الو، زندان داکار؟
‫تو داکار چندتا زندان هست.
‫ما واسه تماس‌های سرکاری ‫شما وقت نداریم. خداحافظ.
‫خواهش می‌کنم.
‫میشه لطفا باهاش حرف بزنم؟ من پسرشم.
‫باشه، ولی فقط یه دقیقه. ‫لطفا پشت خط بمون.
‫آره؟
‫الو؟
‫مامان؟
‫خودتی؟
‫منم.
‫سانی.
‫سانی؟
‫منم.
‫من برگشتم و می‌دونم که هنوز زنده‌ای.
‫امشب ساعت هشت بیا به کلیسای سن-اتیِن-دو-مون.
‫مروارید رو هم با خودت بیار.
‫روت حساب می‌کنم سانی.
‫پایان پیام ضبط شده.
‫میشه این کارت رو توضیح بدی؟
‫دنبالم بیا.
‫با آلبرتو ملاقات کردی؟
‫آره، 20 میلیون واسه مروارید میده ‫و تاییدیه خونه رو گرفتیم.
‫همه‌چیز حاضره. فقط باید ‫با کلیر و رائول حرف بزنی.
‫نقشه کنسله.
‫هی! قضیه چیه؟
‫بیا داخل.
‫همین الان یه پیام از مامانم دریافت کردم.
‫چی؟
‫- فکر کردم یه مدت پیش مرده. ‫- دیگه نمی‌دونم.
‫25 سال هیچ خبری ازش نشده، ‫اونوقت الان واسم پیام فرستاده.
‫می‌خواد امشب من رو ببینه.
‫صبر کن. از کجا می‌دونی خودشه؟
‫صدام کرد سانی. ‫فقط اون از این اسم استفاده می‌کنه.
‫- وایستا، این معنیش این نیست که... ‫- می‌دونم.
‫حتی اگه مامانم نباشه، ‫یکی می‌دونه که هنوز زنده‌م.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫ببین.
‫همه این کارها رو نکردم ‫که بیخیال بشم. نه الان.
‫- اگه اون نباشه چی؟ ‫- پس یعنی یه تله‌ست.
‫و فقط یه راه واسه فهمیدنش هست.
‫باید برم اونجا.
‫اونجایی؟
‫آره، اینجام.
‫چی شده؟ تو زندان چی می‌کنی؟
‫حالت خوبه؟
‫من... چرا بهم زنگ زدی؟
‫چون دلم برات تنگ شده.
‫دلم برات تنگ شده مامان.
‫دوباره به همدیگه می‌رسیم.
‫قول میدم.
‫مثل وقتایی که اوضاعمون سخته ‫و تو ترانه‌مون رو می‌خونی.
‫الو مامان؟
‫سانی، مروارید رو بذار تو جعبه اهدایی‌ها.
‫گوشی رو پیش خودت نگه دار و برو.
‫مامان خودتی؟
‫کجایی؟
‫لطفا سانی.
‫مروارید رو بذار. ‫اگه نذاری، اونا من رو می‌کشن.
‫از کجا بدونم واقعا خودتی؟
‫به یاد بیار سانی.
‫قول میدم درت بیارم.
‫بهم گوش کن سانی. ‫من نمی‌تونم کاری برات بکنم، باشه؟
‫یه کاره‌ای شو. شاد زندگی کن. ‫من رو فراموش کن.
‫- مامان! ‫- من رو ببخش.
‫واقعا متاسفم.
‫خوب گوش کن.
‫آدمایی که من رو دزدیدن، ‫میگن الان باید واسه اونا کار کنی.
‫چی شده؟
‫چی گفت؟
‫هی، صبر کن.
‫آسان چی شده؟ به من بگو.
ارائه شده توسط وبسایت سورن فیلم .:: sorenfilmm3.cfd ::.
‫همین؟ بیخیال شدی؟
‫نه، اون من رو ول کرد.
‫- براش مهم نیست. ‫- اما هنوز نباید بیخیال بشی آسان.
‫صبر کن!
‫اون مادرته. نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫آسان!
‫بابام یه شیاد بود.
‫مامانم هم هست.
‫فکر نکنم من از اونا بهتر باشم. ارائه شده توسط وبسایت سورن فیلم .:: sorenfilmm3.cfd ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سورن فیلم را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @sorenfilme
‫مـــتـــرجـــم امیر