‫سی‌نما تقدیم می‌کند ‫30nama.com
‫ای وای! لعنت! ‫لعنت! وای، لعنت!
‫- خدایا. ‫- روش فشار بیار.
‫- خون‌ریزیش کم نمی‌شه. ‫- همین‌طوری روش فشار بیار.
‫- بیشتر فشار بیار. دستمال بیار. ‫- بیا دیگه.
‫- بازم دستمال بیار. ‫- لعنتی.
‫- کم‌تر نمی‌شه. ‫- آرگایل! باید ببری‌مون سنت مری.
‫فکر نکنم دعا کردن فایده‌ای به حالش داشته باشه.
‫- نه، احمق! بیمارستان سنت مری. ‫- نه، نه.
‫- چی؟ ‫- بیمارستان نه.
‫- می‌بریمت بیمارستان. ‫- باید بهش هشدار بدین...
‫به اوونز.
‫- اوونز، باشه. ‫- دختره.
‫دختره... در خطره.
‫خب، چه‌جوری... چه‌جوری اوونز رو پیدا کنیم؟
‫نینا. نینا.
‫- نینا. نینا کیه؟ ‫- خودکار.
‫- باشه. ‫- لعنتی.
‫- این شماره‌شه. ‫- شماره. شماره.
‫- می‌خواد یه چیزی بنویسه. ‫- می‌تونیم به این نینا زنگ بزنیم؟
‫یه مجله‌ای چیزی بیار. ‫ویل، یه چیزی بیار.
‫- خون‌‎ریزیش خیلی زیاده. ‫- همین‌جا.
‫- بجنب. سلام. ‫- شماره رو بنویس.
‫آهای! منو نگاه کن!
‫- آهای! نمیر! ‫- دووم بیار!
‫- وای، لعنت. ‫- آهای!
‫هی، هی، هی. وایسید، وایسید، وایسید.
‫چرا انقدر ساکت شدین، هان؟
‫مرده؟ یا خدا، مرد.
‫باهام حرف بزنین! لعنت!
‫باید از جاده بریم بیرون.
‫آرگایل، آر... آرگایل، ‫از جاده برو بیرون، همین الان!
‫لعنتی، مرده، نه؟
‫- خیلی بد شد. ‫- چی‌کار می‌کنی؟
‫از جاده برو بیرون!
‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB2485@»
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫بزرگ‌ترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫30nama.com
‫گوش کن.
‫می‌دونم تازه از این‌جا رفته.
‫و اگه می‌‌خوای زنده بمونی...
‫بهم می‌گی کجاست. ‫[مایک عزیز، رفتم تا دوباره ابرقهرمان بشم، از طرف الون.]
‫ببخشید که راه‌ زیاد دست‌انداز داره، دخترجون.
‫باید جاده رو آسفالت می‌کردم ولی...
‫فوق سری بودن مکان رو خراب می‌کنه.
‫تونستی ‌استراحت کنی؟
‫یه‌کم.
‫خوبه.
‫فکر می‌کنم لازمت می‌شه.
‫[روث، نوادا]
‫[12 ساعت پیش]
‫خیلی خب. بریم.
‫فکر نمی‌کردی که همه‌چی رو ‫از یه آلونک اداره می‌کنیم، مگه نه؟
‫شما همۀ این‌ها رو ساختین؟
‫خب، می‌شه گفت به‌روزرسانیش کردم.
‫‌می‌دونی «م.ب.ق.پ» چیه؟
‫مخفف موشک بالستیک قاره‌پیماست.
‫یه بمب آنچنانیه.
‫قبلاً اون‌ها رو توی سیلوها زیر زمین انبار می‌کردیم، ‫ولی سال‌‌هاست که از این‌جا استفاده نکردیم.
‫در واقع... این‌جا اصلاً بمبی نیست.
‫فقط یه فضای خالی و بزرگه.
‫واسه همین تغییر کاربریش دادیم تا چیزی ‫خیلی قدرتمندتر از موشک رو نگه‌داری کنه...
‫تو رو.
‫- ان، تریسی. صبح بخیر. ‫- صبح بخیر، دکتر.
‫صبح بخیر.
‫ببخش که بهت خیره می‌شن. ‫این‌جا یه‌مقدار ‌مشهوری.
‫- جدی؟ ‫- آره. شوخی می‌کنی؟
‫تو... براشون از مدونا هم معروف‌تری.
‫همه‌شون زندگی، ‫شغل، خانواده‌هاشون رو ول کردن...
‫تا بیان روی این برنامه کار کنن، ‫چون به هدف‌ برنامه ایمان دارن.
‫به تو ایمان دارن.
‫طوری نیست. آره.
‫بهش می‌گیم نینا.
‫چیه؟
‫اگه بهت بگیم، سورپرایز رو خراب می‌کنه.
‫سلام، الون.
‫می‌دونم.
‫از من می‌ترسی.
‫شاید این مدت که دور بودیم، ‫حتی ممکنه ازم متنفر شده باشی.
‫ولی همیشه فقط می‌خواستم...
‫بهت کمک کنم.
‫و فکر می‌کنم الان کمک من رو خیلی نیاز داری.
‫قدرت‌هات رو ازت دزدیدن.
‫فکر می‌‌کنم دلیلش رو می‌‌دونم.
‫و فکر می‌کنم می‌دونم چه‌جوری برگردونیم‌شون.
‫بیا دوباره با هم کار کنیم.
‫من و تو.
‫دختر...
‫و بابایی.
‫بابایی!
‫آره، دیدمش.
‫چطوره برگردی داخل؟ ‫با دکتر مهربون باش، خب؟
‫نه!
‫هر چی بیشتر تکون بخوری...
‫- بیشتر دردت می‌‌گیره. ‫- نه! نه! نه!
‫ولش کنین.
‫- نه. ‫- معذرت می‌‌خوام، الون.
‫نمی‌خواستم این‌جوری شروع بشه‌.
‫ولی همه‌چیز درست می‌شه.
‫دیگه اومدی خونه.
‫حالا خونه‌ای.
‫کافیه!
‫نباید بکشیدش.
‫احمق‌ها.
‫چی بهت گفتم، آمریکایی؟
‫فرار نکن.
‫گوش نمیدی.
‫حالا باید خیلی درد بکشی.
‫خیلی.
‫می‌تونست بدتر از این باشه، آمریکایی.
‫لااقل این‌‌جا تنها نیستی.
‫چشمات دارن درست می‌بینن.
‫حالا منم زندانی‌ام.
‫مثل تو.
‫یوریِ قاچاقچی بهم خیانت کرد.
‫به ما خیانت کرد.
‫خوک تو دردسر افتاد.
‫گفتی می‌تونیم بهش اعتماد کنیم!
‫واسم قسم خوردی!
‫چون فکر می‌کردم می‌تونیم.
‫فکر می‌کنی نقشۀ من این بود؟
‫همه ‌چیزم رو از دست دادم. همه‌چيز!
‫جفت‌‌مون می‌دونستیم چه ‌ریسک‌هایی داره. ‫جفت‌مون.
‫به‌ همه‌‌مون یه لطفی کن و کلکش رو بکن!
‫امروز قمار کردیم...
‫و باختیم.
‫باختیم.
‫کارش رو بساز!
‫جویس.
‫جویس چی؟
‫همینه، دختر قشنگم!
‫بوس!
‫چرا لب‌ولوچه‌تون آویزونه؟
‫واسه عبور از وسط پردۀ آهنین هیجان‌زده نیستین؟
‫یوری، من خانواده دارم. ‫سه تا بچه دارم که منتظرم‌ان.
‫‌ می‌‌دونستین کرۀ بادوم زمینی ‫در سرزمین مادریم ممنوعه؟
‫این‌‌جا 30 دلار می‌خرم...
‫اون‌جا 20 دلار می‌فروشم.
‫مادرت حتماً خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫مادرم مرده.
‫مرده...
‫از زندگی مثل گداها، جون‌‎به‌لب شده!
‫دیدین؟
‫یوری هم خانواده داره.
‫و با پولی که از فروش شماها گیرم میاد...
‫برای مادرم خونۀ جدید می‌خرم.
‫برای دخترم یه...
‫اسب پاکوتاه می‌خرم.
‫از این به بعد هر چی بخوان، ‫براشون فراهم می‌کنم.
‫و بله، واسه همین...
‫مادرم خیلی خیلی بهم افتخار می‌‌کنه.
‫♪ آهنگ Travelin' Man از Ricky Nelson ♪
‫سفت بشینین.
‫این هواپیماییِ آمریکا نیست.
‫قراره یه‌کم تکون‌تکون بخوریم.
‫ریک کی از زندان آزاد شد؟
‫سیستم قضایی رسماً یه شوخی مسخره‌ست.
‫نه.
‫آره.
‫کارم رو راه می‌اندازی.
‫سلام، داستین، ادیِ تبعیدی هستم.
‫هستی؟
‫داستین، صدام رو می‌شنوی؟
‫داستین؟
‫از زمین به داستین.
‫سلام، نانسی‌ام.
‫ویلر! سلام.
‫باید برام غذا بیارین...
‫خیلی زود، مگه اینکه بخواین خودم برم بیرون.
‫نه، نه، نه، نه. نرو.
‫همون‌جا بمون، ‫در اولین فرصت خودمون رو می‌رسونیم.
‫آره، آره، آره.
‫گوش کن، ام... می‌تونی برام آبجو هم بگیری؟
‫می‌دونم، آبجوخوری تو این شرایط مسخره‌ست...
‫ولی یه آبجوی خنک واقعاً ‫اعصاب به‌هم‌ریخته‌م رو آروم می‌کنه.
‫باید بعداً باهات تماس بگیرم.
‫نه، قطع... ویلر؟ ویلر؟
‫داستین!
‫- بیدار شو. ‫- چیـه؟
‫مگه قرار نبود مراقب مکس باشی؟
‫آره، آره، آره، آره.
‫- ببخشید. ‫- پس کجاست؟
‫همین‌جاست. یه ثانیه پیش بود.
‫قسم می‌خورم فقط...
‫یه ساعت خوابیدم.
‫صبح بخیر، بچه‌‌ها.
‫همه‌چی روبه‌‌راهه؟
‫آره.
‫آره، همه‌چی مرتبه.
‫به‌‌‌نظرم خیلی قشنگه که ‫همدیگه رو تنها نمی‌ذارین.
‫بد نیست وقتی می‌خواین همدیگه رو تنها نذارین، ‫یه بارم برین خونۀ یکی دیگه بمونین.
‫می‌دونی که هر وقت بخواین می‌تونین بیاین این‌جا.
‫بله. مثل خانوادۀ خودمون هستین.
‫- اجازه هست؟ ‫- معلومه.
‫آره، چرا که نه؟ ‫هر چی که داریم بخور.
‫باشه.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫فقط نتونستم بخوابم.
‫فقط مدام تو گوشم موسیقی پخش می‌شد.
‫ولی هالی اجازه داد ‫چند تا از مداد‌شمعی‌هاش رو قرض بگیرم.
‫- بهمون خوش ‌گذشت، مگه نه، هالی؟ ‫- اوهوم.
‫این چیزیه که دیشب دیدی؟
‫خب قراره باشه.
‫فکر می‌کردم کشیدنش ‫از توضیح دادنش راحت‌تر باشه، ولی...
‫خیلی راحت‌تر نبود.
‫اون...؟
‫انگار اون‌ها رو به نمایش‌ گذاشته بودن.
‫و این مه قرمز همه جا رو گرفته بود.
‫مثل یه خواب بود.
‫یه کابوس.
‫فکر می‌کنی وِکنا می‌خواد بترسونت؟
‫با بیلی؟ آره.
‫ولی وقتی رسیدم این‌جا...
‫نمی‌دونم، یه چیزی فرق ‌می‌‌کرد.
‫تقریباً به‌‌‌نظر می‌رسید غافلگیر شده.
‫انگار نمی‌خواست من اون‌جا باشم.
‫شاید تو به ذهنش نفوذ کردی.
‫اون به ذهن تو حمله کرد، مگه نه؟
‫اینکه فکر کنیم یه‌جوری تو هم ‫وارد ذهن اون شدی، غیرمنطقیه؟
‫مثل دیگ بخارِ فردی کروگر.
‫فردی کروگر؟
‫یکیه که بدجوری سوخته، ‫و جای انگشت‌هاش، تیغ داره.
‫- و آدم رو تو خواب می‌کشه. ‫- داستین، جداً؟
‫ببخشید. یه فیلمه.
‫واقعی نیست.
‫فقط... در‌‌مور‌‌دش فکر کن.
‫اگه یه‌جوری یه در مخفی ‫به دنیای وکنا باز کرده باشی چی؟
‫شاید جوابی که دنبالشیم...
‫یه جایی توی این نقاشی خیلی مبهم قرار داره.
‫- خدایا، بدجور ویل رو لازم داریم. ‫- نه بابا؟
‫صبح دوباره بهشون زنگ زدم، ‫بازم بوق اشغال می‌زد.
‫‌این یه پنجره‌ست؟
‫آره.
‫شیشۀ رنگی با گل رز.
‫آره، دیدی؟ ‫نقاشیم خیلی هم داغون نیست.
‫آره، خب، اینکه قبلاً دیدمش هم تأثیر داره.
‫تیکه‌های یه خونه‌ست.
‫هر خونه‌ای نه.
‫خونۀ ویکتور کریل‌ـه.
‫کجا می‌ری؟
‫بقیه رو بیدار کنم.
‫ببخشید، واسه تو راه. ‫ممنون، آقای ویلر!
‫نه.
‫[بابایی - الون]
‫نه.
‫عجب.
‫ببینین کی تصمیم گرفته بالاخره بهمون ملحق بشه.
‫یکی امروز صبح خواب‌آلوئه.
‫کجام؟
‫مثل اینکه هنوز کامل بیدار نشدی، نه؟
‫توی هاوکینز هستم؟
‫عجب.
‫ببینین کی تصمیم گرفته بالاخره بهمون ملحق بشه.
‫یکی امروز صبح خواب‌آلوئه.
‫خیلی دور نشو، خواب‌آلو.
‫آموزش دقیقاً رأس ساعت 10 شروع می‌‌شه.
‫عجب.
‫ببینین کی تصمیم گرفته بالاخره بهمون ملحق بشه.
‫یکی امروز صبح خواب‌آلوئه.
‫ضربان قلبش به 120 در دقیقه رسیده.
‫- داره پس می‌زنه. ‫- بهش زمان بده.
‫نه، نه، نه. نباید همین‌طوری می‌انداختیمش اون داخل.
‫- اون‌جا غرق می‌شه. ‫- نه.
‫نه، شنا ‌می‌کنه.
‫وای، پسر.
‫خیلی خب، قرار نبود این‌طوری بشه، خب؟
‫وای، پسر. وای، پسر. وای، پسر. ‫عجب اوضاع بی‌ریختی شد.
‫بدجور اوضاع خرابه! ‫بدجور اوضاع خرابه!
‫باشه. این یارو احتمالاً ‫خانواده‌ای، بچه‌‌‌‌‌ای چیزی داره.
‫از این داستان‌ها. ‫باید بریم به پلیس داستان رو بگیم.
‫باید همه‌چی رو بهشون بگیم. درمورد دوست‌دخترت ‫و قدرت‌هاش، آدم بد‌هایی که دولت فرستاد...
‫- ماجرای دنیای وارونه... ‫- نه.
‫ولی... ولی گوش کنین!
‫آدم بدهایی که دولت فرستاده ‫دنبال دوست‌دخترت‌ان، مگه نه؟ مگه نه؟ خب.
‫پس شاید پلیس بتونه ‫کمک‌مون کنه بفهمیم کجاست.
‫چون اون‌ها می‌کشنش.
‫- اگه اون رو بکشن، ما رو هم می‌کشن. ‫- آهای!
‫اصلاً ممکنه قبل اینکه اون رو بکشن، ما رو بکشن.
‫-از کجا معلوم، پسر. ‫- آرگایل!
‫- نمی‌دونم با چه ترتیبی ما رو می‌کشن. ‫- گوش کن! آهای!
‫- شاید 10، 20، 30، 40 کنن... ‫- آرگایل!
‫- گوش کن! ‫- چیه؟
‫ببین، فکر می‌کنم بتونیم ‫یه راهی پیدا کنیم، خب؟
‫فقط باید ذهن‌هامون رو باز کنیم.
‫یه قبر باز جلومونه، پسر، ‫بعد می‌خوای ذهن‌مون رو باز کنیم!؟
‫- می‌خوای ذهنم رو باز کنم؟ چی می‌گی؟ ‫- گوش کن. هی، رفیق! هی!
‫آروم بگیر، باشه؟
‫- آره. ‫- چطوره بری تو وَن...
‫و کارت رو بکنی، هان؟
‫- نخل بنفش بزنم؟ ‫- آره.
‫آره.
‫هر چی زدم پریده.
‫همش پریده.
‫احساساتی‌ شدم.
‫- احساساتی شدی. ‫- باشه.
‫- ببخشید. ‫- روبه‌راهی.
‫- جاناتان. ‫- بله؟
‫بازم علف بکشه؟ تو این شرایط فکر خوبیه؟
‫واسه آروم نگه داشتنش فکر بهتری داری؟
‫بیاین تمومش کنیم بره.
‫نذار حرف‌هاش روت تأثیر بذاره.
‫انقدر کشیده که هذیون می‌گه. ‫اصلاً نمی‌دونه داره چی می‌گه.
‫ولی دلیل نمی‌شه که حرفش درست نباشه.
‫یعنی اگه اون مرد یه ثانیه، ‫فقط یه ثانیه بیشتر زنده می‌موند...
‫الان... می‌دونستیم که الون کجاست.
‫چرا... چرا شماره رو نگفت؟
‫باید حرفم رو بهش می‌زدم.
‫شاید اون‌وقت الون منم با خودش می‌برد ‫و اوضاع فرق می‌کرد، ولی...
‫- نه. ‫-نمی‌... نمی‌دونستم چی بگم.
‫به‌نظرم بعضی‌‌وقت‌‌ها اینکه ‫آدم بخواد حرف دلش رو بزنه، ترسناکه.
‫اینکه بگه واقعاً چه احساسی داره.
‫به خصوص به افرادی ‫که بیشتر از همه براش مهم‌ان.
‫چون... اگه...
‫اگه حقیقت باب میل‌شون نباشه چی؟
‫کسی اسم این یارو مُرده رو می‌دونه؟
‫- چی؟ ‫- این یارو که مرده.
‫دارم براش سنگ قبر درست می‌کنم.
‫در جریانی که تمام صبح ‫تلاش کردیم که جسد رو قایم کنیم؟
‫خب، فقط می‌نویسم، ‫«این‌جا آقای مأمور قهرمان ناشناس خوابیده است.»
‫آره. «آرگایل، جاناتان، ویل ‫و مایک رو از مرگ حتمی ‌نجات داد.»
‫تو... می‌خوای اسم‌هامون رو ‫روی جعبۀ پیتزا بنویسی؟
‫هم‌اسم ما زیاد پیدا می‌شه.
‫باشه، رفیق. کارت رو بکن.
‫خدای بزرگ.
‫بنویس دیگه، پسر.
‫خودکار اونه.
‫چی؟
‫آقای مأمور قهرمان ناشناس.
‫همون خودکاریه که ‫قبل از مردن بهم داد.
‫عجب آشغالیه‌ها!
‫چرا بهم خودکاری ‌داد که کار نمی‌کنه؟
‫بنویس دیگه.
‫آهای، پسر، داشتم باهاش می‌نوشتما.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫یه چیزی از توی خودکار افتاد، پسر.
‫چیه؟
‫شماره‌ست.
‫این همه وقت پیش‌مون بود.
‫شماره‌ش رو پیدا کردیم، پسر؟
‫بهت گفتم می‌تونی استراحت کنی؟
‫اون‌جا، یه دست افتاده.
‫یه دست!
‫مگه‌ ما حیوونیم؟
‫هی، ایوان. ایوان!
‫انقدر اسمم رو صدا نزن.
‫می‌خوای تو دردسر بندازیم؟
‫نمی‌دونم بهت چی گفتن...
‫ولی همش دروغه.
‫من اشتباهی این‌جام!
‫متأسفم. کمکی ازم ساخته نیست.
‫می‌تونم پول‌‌دارت کنم.
‫این آمریکایی رو می‌بینی؟
‫بچه پول‌داره.
‫بهش ارث رسیده.
‫بهش بگو، آمریکایی. ‫بهش بگو چه‌قدر پول‌دارش می‌‌کنی.
‫واقعاً خیلی مفیدی، آمریکایی، خبر داشتی؟
‫واقعاً مفید.
‫آهای.
‫می‌خوای این‌جا بمیری؟ ‫می‌خوای بمیری؟ همین رو می‌خوای؟
‫واسه همین آوردن‌مون اینجا.
‫به همین راحتی؟ تسلیم می‌شی؟
‫پس دوست‌دخترت چی؟
‫اسیر شده، درسته، ولی هنوز که زنده‌ست.
‫هنوزم می‌تونیم نجاتش بدیم.
‫«نجاتش بدیم.»
‫حرف بامزه‌ای زدم؟
‫نمی‌گیری ماجرا از چه قراره، نه؟ ‫نه، نمی‌گیری.
‫هر چی به جویس نزد‌‌یک‌‌تر می‌شم، ‫بیشتر تو خطر می‌افته.
‫مخت خوب کار نمی‌کنه، آمریکایی.
‫نه، به‌نظرم کار می‌کنه.
‫به‌نظرم واسه اولین بار تو زندگیم، ‫دارم منطقی فکر می‌کنم.
‫قبلاً فکر می‌کردم نفرین شدم.
‫از وقتی که 18 سالم بود.
‫نامه اومد که باید برم خدمت.
‫دولت می‌خواست که برم جنگ. ‫تو یه جنگل.
‫سربازهای دشمن به‌خاطر کمونیست‌های حروم‌زاده‌ای ‫مثل تو با قدرت به سمت جنوب حرکت می‌کردن و...
‫راضی بودم که برم جنگ.
‫تا به بابام ثابت کنم آدم ‫به‌درد‌نخوری که فکر می‌کنه نیستم.
‫رسیدم اون‌جا، حتماً تو آزمون‌ها نمرۀ بالایی گرفتم، ‫چون فرستادنم به بخش سلاح‌های شیمیایی.
‫وسط جنگ. سن‌و‌سالی نداشتم. بچه بودم.
‫18 سالم بود، 13000 کیلومتر دور از خونه بودم...
‫و داشتم بشکه‌های 200 لیتری ‫عامل نارنجی، آماده می‌‌کردم.
‫دستکش مخصوص هم نداشتم. ‫با دستکش آشپزخونه.
‫دستگاه‌ها رو بعد استفاده تمیز می‌کردیم...
‫و تمام مواد رو تنفس می‌کردیم.
‫نه ماسکی، نه چیزی.
‫«سلاح شیمیایی نیست. ‫این مواد شیمیایی فقط گیاه‌ها رو از بین می‌بره.»
‫بهمون گفتن «بی‌ضرره.»
‫بعد برگشتم به زندگی عادیم...
‫و کسایی که باهاشون کار کردم، ‫اون‌هایی که زنده برگشتن هم...
‫سعی کردن به زندگی عادی برگردن، می‌دونی؟
‫تشکیل خانواده بدن. ‫و بعد اوضاع کم‌کم به‌هم ریخت.
‫بچه‌‌هایی که مرده به دنیا می‌اومدن. ‫در رحم می‌مردن.
‫با انحراف ستون فقرات، ‫چشم‌های از حدقه بیرون زده.
‫وحشتش...
‫ما رو دنبال کرد، بهمون پیوند خورد.
‫همسرم دایان، بچه می‌خواست.
‫منم می‌خواستم.
‫بچه‌دار شدیم، و اون...
‫سالم به‌دنیا اومد.
‫کاملاً سلامت، اسمش سارا بود.
‫ولی بعدش مرد.
‫فشار خونش داره میاد پایین.
‫مرگ راحتی نبود. اون...
‫عذاب کشید.
‫از ریسکش باخبر بودم، ولی من...
‫قایم‌شون کردم.
‫و بعد دایان ترکم کرد. ‫منو سرزنش نکرد. فقط با حرف سرزنش نکرد.
‫بعد از اون، من فقط...
‫خودم رو در مواد و الکل غرق کردم.
‫و بعد آدم‌های دیگه‌ای وارد زندگیم شدن.
‫یه دختر به اسم ال و جویس وارد زندگیم شدن، ‫و به خودم گفتم بهم نیاز دارن.
‫ولی واقعیت این نبود.
‫این یه دروغه. اون‌ها به من نیاز نداشتن.
‫من به اون‌ها نیاز داشتم.
‫من بهشون نیاز داشتم.
‫چیزی که دیشب گفتی درست بود. ‫از ریسک‌ها خبر داشتم...
‫ریسک فرار از اینجا، ‫ولی با این حال این کار رو کردم.
‫همون لحظه‌ای که به جویس خبر دادم، ‫لحظه‌ای که اون بسته رو فرستادم...
‫خودم حکم اعدامش رو دادم.
‫دقیقاً مثل کاری که با سارا کردم.
‫به هر کسی که دوستش دارم، آزار می‌رسونم.
‫می‌بینی؟ تمام این مدت اشتباه می‌کردم.
‫نفرین نشده بودم.
‫نفرین خود منم.
‫یه شایعه‌هایی در‌‌مور‌‌د یه هیولا شنیدم.
‫از آمریکا.
‫نمی‌دونم چیزی که می‌گی ‫درسته یا نه، آمریکایی...
‫اینکه واقعاً نفرین شده‌ای یا نه، ‫ولی در‌‌مور‌‌د یه چیز حق با توئه.
‫قراره همین‌جا بمیریم.
‫کاری از بهادر و صاحب
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫باید خونه رو چک کنیم.
‫آره.
‫فکر می‌کنم نشتی‌ای چیزیه.
‫سرم شلوغ بوده، فرصت نکردم درستش کنم.
‫وسایلت رو جمع کن. ‫از این‌جا می‌بریمت.
‫شیطان این‌جاست.
‫حضورش رو حس می‌کنم...
‫هر روز قوی‌تر می‌شه.
‫ولی می‌دونم که کریسی الان در بهشته...
‫از اون بالا بهمون نگاه می‌کنه و لبخند می‌زنه.
‫از دیدن کسایی که روشون تأثیر گذاشته ‫و زندگی‌شون رو زیباتر کرده، خوشحاله.
‫ولی می‌دونم حس ناامیدی هم داره.
‫عصبانیه.
‫چون هیولایی که باهاش ‫این کار رو کرد هنوز آزاده.
‫هنوزم آزاده.
‫به مردم صدمه می‌زنه.‏
‫چطور اون می‌تونه زندگی کنه،‏ ‫در حالی که فرشتۀ من از دنیا رفته؟
‫می‌دونم کار خدا بی‌حکمت نیست...‏
‫خدایا، چقدر دعا کردم.‏
‫ولی نتونستم این اتفاق رو درک کنم.‏
‫دلیلش رو پیدا نمی‌‌کنم.
‫بالاخره دستم به «کاپالتی» رسید.
‫عکس‌های سالنامۀ سال 86.‏
‫ایول.
‫سینکلر؟
‫خائن عوضی.‏
‫تنها دلیلیه که ممکنه اون ‫ما رو به بن‌بست‏ برسونه.
‫کلوب هل‌فایر.‏
‫‏- ادی رو قایم کردن.‏ ‫‏- شاید بهتر باشه به پلیس بگیم.‏
‫همون پلیس‌هایی که فکر می‌کنن ‫کریسی ساقی مواده؟
‫همونایی که اجازه می‌دن این ‫روانی آزاد بچرخه و آدم بکشه؟
‫فقط دارم می‌گم، اگه این ‫فرقه ما رو بازی داده باشه چی؟
‫‏- چی‌کار می‌کنن مثلاً؟ ‫‏- از قبل خبر دارن ما دنبال‌شونیم.‏
‫‏- اگه نفرین‌مون کرده باشن چی؟ ‫‏- پاتریک فکر می‌کنه نفرین شده.‏
‫هی!‏
‫هیچ‌جاش خنده‌دار نیست.‏
‫ببینین، من به این مزخرفات ‫ماورایی اعتقاد ندارم، خب؟
‫ولی این فرقه خطرناکه.‏
‫باید باهوش عمل کنیم.‏
‫یه لیست درست کردم.‏
‫از هرجایی که این عجیب و غریب‌ها دیده شدن.‏
‫تقسیم وظیفه می‌کنیم. یکی یکی ‫می‌ریم سراغ‌شون و می‌کشیم‌شون بیرون.‏
‫باید خونۀ ریفر ریک هم به این اضافه بشه.‏
‫چی؟
‫ریفر ریک.‏
‫تأمین کنندۀ ادی‌ـه.‏
‫قرار بود توی زندان باشه ولی ‫یکی اونو توی خونه‌ش دیده.‏
‫پدر مادرم بدجور ترسیدن.‏
‫احتمالاً مسئلۀ خاصی نیست.‏
‫نمی‌دونم.‏
‫نه، خوبه. خوبه.‏
‫همۀ سوراخ‌سُنبه‌ها رو می‌گردیم.‏
‫آره، اصلاً هم که ترسناک نیست.‏
‫توی این خرابه دقیقاً باید دنبال چی بگردیم؟
‫مطمئن نیستیم.‏
‫فقط می‌دونیم این خونه ‫برای وکنا مهمه.‏
‫چون مکس این خونه رو توی ‫دنیای قرمز گوجه‌ای ذهنی وکنا دیده؟
‫‏- عملاً. ‫‏- عالی شد.‏
‫شاید داره جای وکنا رو بهمون می‌گه.‏ ‫اینکه چرا برگشته. چرا کریل‌ها رو کشت.‏
‫و اینکه چطور قبل از اینکه ‫بره سراغ مکس، جلوش رو بگیریم.‏
‫ما که فکر نمی‌کنیم اون این‌جاست...‏
‫می‌کنیم؟
‫گمونم به زودی می‌فهمیم.‏
‫آماده‌ای؟‏
‫اوهوم.‏
‫مکس.‏
‫این‌جا چی‌کار می‌کنی...‏
‫مکس؟
‫قفله.‏
‫در بزنم ببینیم کسی هست یا نه؟
‫لازم نیست.‏
‫کلید پیدا کردم.‏
‫انگار یادشون رفته قبض برق رو بدن.‏
‫اینا رو از کجا آوردین؟
‫باید همه‌چی رو بهت گفت؟
‫بچه که نیستی.‏
‫ممنون.‏
‫جیب پشتی.‏
‫همه‌چی رو اینجا ول کردن.‏
‫گمونم سه تا قتل ‫واسه فروش رفتن خونه خوب نیست.‏
‫هی، بچه‌ها؟
‫همه‌تون اینو می‌بینین دیگه؟
‫‏- آره.‏ ‫‏- آره.‏
‫اینو دیدی؟
‫توی رویاهات؟
‫این فقط... یه ساعته.‏
‫درسته؟
‫یه ساعت قدیمی معمولی.‏
‫چرا این جادوگر انقدر به ساعت علاقه داره؟
‫شاید ساعت‌ساز یا همچین چیزی باشه؟
‫گمونم معما رو حل کردی، استیو.‏
‫فقط می‌دونم...‏
‫جواب‌ سؤال‌هامون این‌جاست.‏
‫یه‌جایی همینجاها.‏
‫خب، دو نفر دو نفر جدا بشین.‏ ‫رابین، بریم بالا.‏
‫یالا. بریم.‏
‫‏- آه کشیدی؟ ‫‏- نه، آه نکشیدم.‏
‫‏- چرا آه کشیدی؟ ‫‏- نکشیدم. بیا دیگه، داداش.‏
‫‏- خودم شنیدم.‏ ‫‏- همش ما باهمیم، خب؟
‫با این مشکل داری؟
‫خیلی خوب می‌شه اگه...‏ ‫یه تغییری بدیم.‏
‫‏- من حوصله‌ت رو سر می‌برم؟ مشکل اینه؟ ‫‏- نه، برعکس...‏
‫هی، یوری.‏
‫یوری، باید برم دستشویی.‏
‫ولش کن. صدات رو نمی‌شنوه.‏
‫ناجور دستشویی دارم، جویس.‏
‫این یه‌جور کلک واسه فرار نیست.‏
‫‏- نمی‌شنوه. ‫‏- چی؟
‫جویس، چی‌کار می‌کنی؟
‫جویس! جویس!‏
‫‏- جویس!‏ ‫‏- پای من کوتاهه.‏
‫می‌تونی اون تیکه رو با پات برداری؟
‫گمونم، ولی قبلش باید ‫درموردش حرف بزنیم.‏
‫درمورد چی حرف بزنیم؟
‫خودمون رو با اون آزاد می‌کنیم دیگه.‏
‫خب، باشه. بعدش چی؟
‫‏- بعد دخلش رو بیار.‏ ‫‏- دخلش رو بیارم؟
‫کاراته بلدی. گفتی کمربند سیاه داشتی.‏
‫ما توی ارتفاع 3000 متری هستیم، جویس.‏
‫اگه بزنمش، کی هواپیما رو هدایت کنه؟
‫باشه، دخلش رو نیار.‏
‫تفنگش رو بگیر و مجبورش کن ما رو برگردونه.‏
‫تفنگش رو بگیرم. به همین راحتی؟
‫‏- سیاه مگه بالاترین کمربند نیست؟ ‫‏- هست.‏
‫‏- فقط...‏ ‫‏- فقط چی؟
‫هیچ‌وقت بیرون از باشگاه ‫با کسی مبارزه نکردم، خب؟
‫فقط با بقیۀ شاگردها درگیر شدم.‏
‫شاگردهای چند ساله؟
‫بزرگ‌ترین‌شون 13 ساله بود.‏
‫‏13؟
‫ولی جرمایا 16 سالشه.‏
‫تقریباً. تولدش ماه دیگه‌ست.‏
‫و... جرمایا یه مبارز وحشیه.‏
‫سریع. با مهارت.‏
‫و من شکستش دادم.‏
‫یه بار.‏
‫و قطعاً یوری مثل جرمایا ‫با مهارت و آموزش‌ دیده نیست.‏
‫پس، آره.‏
‫حق با توئه.‏
‫می‌تونم یوری رو شکست بدم.‏
‫بدون شک.‏
‫ممنون که باهام حرف زدی.‏ ‫الان خیلی حس بهتری دارم.‏
‫آره.‏
‫نه.‏
‫عجب.‏
‫ببینین کی تصمیم گرفته ‫بالاخره بهمون ملحق بشه.‏
‫یکی امروز صبح خواب‌آلوئه.‏
‫بس کنین!‏
‫منو بیارین بیرون!‏
‫در سال 1986...‏
‫نیکلاس دالایراک، اپرایی به اسم «نینا» نوشت.
‫بابا.‏
‫موضوع اپرا زن جوانی بود که معشوقه‌ش ‫توی نبرد تن به تن کشته می‌شه.‏
‫نینا آنچنان ضربه خورده بود که ‫این خاطره رو دفن کرد.‏
‫انگار که هیچ‌وقت اتفاق نیفتاده.‏
‫هر روز به ایستگاه قطار می‌رفت...‏
‫در انتظار بازگشت معشوقه‌ش.‏
‫بازگشتی که هرگز نخواهد اومد.‏
‫فقط کافی بود نینا حقیقت رو بفهمه.‏
‫این واقعی نیست.‏
‫نه.‏
‫ولی یه زمانی بود.‏
‫یه خاطره.‏
‫آفرین.‏
‫چطوری؟
‫چطوریش مهم نیست.‏
‫منو بیار بیرون.‏
‫می‌خوام بیام بیرون!‏
‫ببخشید، الون.‏
‫باید خودت راه خروج رو پیدا کنی.‏
‫از ایستگاه قطار خارج شو.‏
‫از انتظار دست بکش.‏
‫تمرکز کن.‏
‫گوش کن.‏
‫به یاد بیار.‏
‫متوجه نمی‌شم.‏
‫متوجه نمی‌شم!‏
‫عجب.‏
‫ببینین کی تصمیم گرفته ‫بالاخره بهمون ملحق بشه.‏
‫یکی امروز صبح خواب‌آلوئه.‏
‫تمرکز کن.‏
‫گوش کن.‏
‫به یاد بیار.‏
‫عجب.‏
‫ببینین کی تصمیم گرفته ‫بالاخره بهمون ملحق بشه.‏
‫یکی امروز صبح خواب‌آلوئه.‏
‫ببخشید. توی... دردسر افتادم؟
‫دردسر؟
‫نه.‏
‫نه، چرا همچین فکری می‌کنی.‏
‫داری فرصت لذت بردن رو از دست می‌دی.‏
‫تمرین به زودی شروع می‌شه.‏
‫باشه.‏
‫هی.‏
‫لازم نیست نگران چیزی باشی.‏
‫امروز تمرین‌ها رو عالی انجام میدی.
‫مطمئنم.‏
‫‏- صبح بخیر، بچه‌ها.‏ ‫‏- صبح بخیر، بابا.‏
‫امروز حال‌تون چطوره؟
‫خوبیم، بابا.‏
‫خوبه.‏
‫شمارۀ دوازده.‏
‫لطف می‌کنی درو باز کنی؟
‫بله، بابا.‏
‫لطفاً، دنبالم بیاین.‏
‫‏- چطور پیش می‌ره؟ ‫‏- خیلی خوب.‏
‫دیگه داره شنا می‌کنه.‏
‫خوبه. چون الان استینسون بهم زنگ زده بود.‏
‫خیلی وقت نداریم.‏
‫پس مثل اینکه باید سریع‌تر شنا کنه.‏
‫‏- اون‌جاست. آرگایل، آروم برو.‏ ‫‏- چی اون‌جاست؟
‫‏- سرعت رو کم کن.‏ ‫‏- انقدر سرپیچی نکن.‏
‫آرگایل! سرعت رو کم کن!‏
‫‏- وای!‏ ‫‏- یا خدا!‏
‫‏202-968-6161‏
‫داره زنگ می‌خوره؟
‫نه، فقط داره صداهای عجیب در میاره.‏
‫اشغاله؟
‫گوش کن.‏
‫برات آشنا نیست؟
‫وارگیمز.
‫چی؟
‫وای خدا، اون طرف خط، تلفن نیست.
‫یه کامپیوتره.
‫مطمئن نیستم نینا کامپیوتر باشه، ‫مثل جاشوا یا آزمایشگاه اوونز...‏
‫ولی آقای مأمور قهرمان ناشناس ‫به یه دلیلی بهمون این دسترسی رو داده.‏
‫فقط کافیه کامپیوتر رو پیدا کنیم.‏ ‫بعد می‌تونیم اوونز رو پیدا کنیم و بهش هشدار بدیم.‏
‫بعد هم به الون هشدار بدیم.‏
‫یه هکر لازم دارم.‏
‫تنها هکری که می‌شناسم ساکن...‏
‫یوتاست.‏
‫‏- وایستا، یوتا؟ ‫‏- دقیق بخوام بگم، سالت لیک سیتی.‏
‫وای خدا.‏
‫چیه؟ چی شده؟
‫♪ بچرخ ♪
‫‏- ♪ ببین چی می‌بینی ♪‏ ‫‏- وای، نه.‏
‫‏«داستان بی‌پایان»‏.‏ ‫مثل سگ از فیلمش ترسیدم.‏
‫‏«هیچی»، پسر؟ ‫وجود داشتن این‌جوریش قشنگه.
‫جدی نمی‌گی.‏
‫اگه از بزرگراه شماره 15 شمالی بریم ‫احتمالاً تا صبح می‌رسیم اونجا.‏
‫اوه، داری جدی می‌گی.‏
‫می‌دونم به‌نظر دیوونگی میاد،‏‎ ‫ولی سوزی پارسال دنیا رو نجات داد.‏
‫شاید بتونه دوباره نجاتش بده.‏
‫لعنت. لعنت.‏
‫انگار ریک مهمون داشته.‏
‫خودشه.‏
‫هی، داستین.‏
‫هستی؟
‫ادی‌ام. منو که یادت نرفته؟
‫اگه کسی اون‌جاست، گمونم ‫این‌جا توی دردسر افتادم.‏
‫باشه؟ ویلر؟
‫کسی نیست؟
‫هی... هندرسون؟
‫چیه؟
‫ممکنه...‏
‫برام مشخص کنی دقیقاً باید ‫دنبال چه‌جور سرنخی بگردیم.‏
‫‏«دنیا پر از چیزهای بدیهی‌ست...‏
‫که هرگز به چشم کسی نمی‌آید.»‏
‫شرلوک هلمز گفته.‏
‫عالیه.‏
‫ممنون. عالیه.‏
‫خیلی کمک کردی.‏
‫شرلوک...‏
‫وای، وای.‏
‫‏- چی شده؟ ‫‏- عنکبوت بود.‏
‫‏- چی؟ ‫‏- یه بیوۀ سیاه.‏
‫‏- خب.‏ ‫‏- نرو اون‌جا.‏
‫اوه، اوه.‏
‫‏- وایستا...‏ ‫‏- چیه؟
‫‏- چیزی روی سرمه؟ لعنت.‏ خب.‏ ‫‏- وایستا. تکون نخور.‏
‫‏- وایستا. الان... برداشتمش. برداشتم.‏ ‫‏- ممنون.‏
‫اگه لونۀ عنکبوت توی موهات باشه،‏ ‫نمی‌تونی پیداش کنی.‏
‫تا اینکه تخم بذاره و بچه‌هاش بریزن بیرون.‏
‫تو چه مرگته؟
‫رابین، جدی می‌گم.‏
‫مشکل داره.‏
‫‏- آره، می‌دونم چی می‌گی. ‫‏- خوبه که شما دوتا الان با هم دوست هستین.‏
‫شاید بعد از اینکه وکنا رو پیدا کردیم ‫و کشتیمش و دنیا رو نجات دادیم...‏
‫همه با هم بریم بیرون.‏
‫می‌دونی؟ من، تو، رابین،‏ ‫جاناتان وقتی که برگشت.‏
‫فکر نکنی ما با هم قرار می‌ذاریم.‏ ‫من و رابین. قرار نمی‌ذاریم.‏
‫‏- بهت گفت؟ که قرار نمی‌ذاریم؟ ‫‏- آره. خیلی روشن و واضح.‏
‫تا آخر دنیا فقط دوست معمولی‌ایم.
‫آره. ممنون.‏
‫یعنی...‏
‫حاضرم باهاش قرار بذارم. ولی...‏
‫اون... ما فقط...‏ ‫بی‌خیال. ما فقط دوستیم.‏
‫‏- فقط دوست.‏ ‫‏- باشه، باشه.‏
‫خب. درست شد.‏
‫عالی. ممنون.‏
‫خب...‏
‫خوبه. امـم...‏
‫گمونم باید برگردیم به عملیات جستجو.‏
‫‏«چیزهای بدیهی چیزایی ‫نیستن که آدم‌ها می‌بینین.»‏
‫یا... «به چشم نمی...‏»‏
‫یا...‏
‫شرلوک هلمز گفته.‏
‫چی؟
‫کاش دور تکرار آهنگ‌ها طولانی‌تر بود.
‫چهل و شیش دقیقه بد نیست.‏
‫فکر کنم مسائل مهم‌تری داریم.‏
‫مثلاً...‏
‫چی می‌شه اگه مدام به این ‫گوش کنم و ازش خسته بشم...‏
‫و دیگه آهنگ محبوبم نباشه؟
‫بعدش بازم جواب میده؟ یا مثلاً ‫کیت بوش قدرت جادویی‌ش رو از دست میده.‏
‫کیت بوش؟ هرگز.‏
‫طرفدار کیت بوشی؟
‫آره. تازگیا شدم.
‫‏- جدی؟ ‫‏- آره، طرفدار دوآتیشه.‏
‫اون زندگیت رو نجات داد.‏
‫تازه، چیزی نمونده به هدف‌مون برسیم.‏ ‫به زودی وکنا رو پیدا می‌کنیم...‏
‫و حتی قبل از اینکه فکر اذیت کردن تو ‫به سرش بزنه، می‌کشیمش. خب؟
‫درواقع، گمونم اگه این پیانو رو ‫با ترکیب درست به صدا در بیاریم...‏
‫شاید در اتاق مخفیش رو باز کنیم.‏
‫بفرما!
‫از این خرخون‌هایی!
‫فکر می‌کردم الان دیگه ‫جزء بچه باحال‌ها هستی.‏
‫من باحال نیستم؟
‫دلم واسه این تنگ شده بود.‏
‫واسه چی؟
‫خنده‌ت.‏
‫تمومه.‏
‫جادو کن، کیت.‏
‫قول میدم دیگه این جمله رو نگم ولی...‏
‫تو هم داری اینو می‌بینی دیگه؟
‫آره.‏
‫نگاه کن.‏
‫کافیه.‏
‫آفرین، شمارۀ دو.‏
‫آفرین.‏
‫خب...‏
‫کدوم یکی از بچه‌های شجاع من...‏
‫می‌خواد نفر بعدی باشه؟
‫هوم؟
‫‏- هوم؟ ‫‏- من، من، من...‏
‫من. من. من. من. من.‏
‫الون (یازده)؟
‫یادت باشه تمرکزت رو از دست ندی.‏
‫انرژی رو پیدا کن.‏
‫حسش کن.‏
‫چرا انقدر وقتش رو واسه اون تلف می‌کنه؟
‫هی.‏
‫ساکت.‏
‫دارن می‌خندن.‏
‫به تو.‏
‫فکر می‌کنن ضعیفی.‏
‫بهشون ثابت کن نیستی، الون.‏
‫بهشون ثابت کن.‏
‫خوبه.‏
‫حالا حرکتش بده.‏
‫وقت تلف کردنه.‏
‫‏- چه اتفاقی داره میفته؟ ‫‏- داره ایست قلبی می‌‌کنه.
‫خب، کافیه. بیارش بیرون.‏
‫بیارش بیرون!‏
‫پرندۀ شیطون.‏
‫از لونه‌ت افتادی پایین؟
‫فکر کردی کجا داری میری؟
‫یالا.‏
‫دختر خوبی باش و برگرد سر جات.‏
‫وگرنه چی؟ بهم شلیک می‌کنی؟
‫فکر نکنم کا‌گ‌ب از این خوشش بیاد.‏
‫حق با توئه، نمی‌تونم بکشمت.‏
‫ولی کا‌گ‌ب نگفت حتما باید سالم برسونمت.‏
‫تو محمولۀ شکننده هستی.‏
‫احتمال داره بشکنی.‏
‫نه اگه من اول بشکنمت.‏
‫دست‌هام مثل کمان‌ـه.‏
‫بازوهام مثل آهن.‏
‫و پاهام مثل نیزه.‏
‫مقاومت کنی...‏
‫دخلت رو میارم.‏
‫ولی اگه ما رو برگردونی...‏
‫از جونت می‌گذرم.‏
‫ولش کن!‏
‫دست‌هام مثل کمان‌ـه.‏
‫بازوهام مثل آهن!‏
‫و پاهام مثل نیزه!‏
‫چی‌کار کردی؟
‫چی؟
‫گفتم یه جوری بزن بیهوش نشه.‏
‫‏- فکر کردم هدایت اینو بلد نیستی!‏ ‫‏- نیستم!‏
‫بکش بالا! بکش بالا!‏
‫دارم می‌کشم بالا!‏
‫شبیه چراغ‌های کریسمسه.‏
‫چراغ‌های کریسمس؟
‫آره، وقتی ویل توی دنیای وارونه بود...‏
‫چراغ‌های خاموش... روشن می‌شدن.‏
‫وکنا این‌جاست.‏
‫توی این خونه.‏
‫فقط توی بعد دیگۀ خونه‌ست.‏
‫فکر کنم از این اتاق رفت.‏
‫صدامون رو شنید؟
‫می‌تونه ما رو ببینه؟
‫هدفون.‏
‫وایستین، وایستین.‏
‫همه چراغ‌هاتون رو خاموش کنین و پخش بشین.‏
‫اگه چراغ‌هامون رو خاموش کنیم ‫دیگه نمی‌تونیم چیزی... ببینیم.‏
‫وای خدا.‏
‫پیداش کردم!‏
‫پیداش کردم.‏
‫پیداش کرده بودم.‏
‫اوه، وای.‏
‫گمونم داره حرکت می‌کنه.‏ ‫داره حرکت می‌کنه. داره حرکت می‌کنه.‏
‫لعنتی.‏
‫گمش کردم.‏
‫نه، گمش نکردی.‏
‫این‌جا زیرشیروونیه. معلومه زیرشیروونیه.‏
‫وایستین، بچه‌ها.‏ اگه ما رو ببره سمت تله چی؟
‫بچه‌ها. بچه‌ها!‏
‫لعنتی. لعنت، لعنت، لعنت.‏
‫داداش، جداً اینجا نیست.‏
‫خفه‌شو و به گشتن ادامه بده.‏
‫داستین؟
‫خواهش می‌کنم. اون‌جایی؟
‫بی‌خیال.‏
‫باهام بیا.‏
‫لعنتی.‏
!‫هی، خل‌وضع
‫‏- فکر کردی کجا داری میری؟ ‫‏- لعنت.‏
‫زودباش!‏
‫‏- زودباش دیگه...‏ ‫‏- از آب می‌ترسی؟ بریم!‏
‫قایق آشغال!‏
‫یالا. باید باهام راه بیای، پسر.‏
‫یالا.‏
‫بجنب دیگه، ابو‌قراضه!‏
‫زودباش!‏
‫لعنت بهت!‏
‫نه؟ خیلی خب. باشه.‏
‫لعنت. لعنت.‏
‫چراغ قوه‌ها.‏
‫خب، موضوع چیه؟
‫هی، جلو نیاین. جلو نیاین!‏
‫جلو نیاین!‏
‫زودباش دیگه.‏ ‫دیگه گرفتیمش.‏
‫هی، پاتریک.‏
‫پاتریک!‏
‫پاتریک.‏
‫هی، پاتریک.‏
‫پاتریک!‏
‫اکسیژن.‏
‫اکسیژن بدین، محض رضای خدا!‏
‫چیزی نیست. وقت می‌بره عادت کنی.‏
‫الان در امانی، خب؟
‫امروز خیلی دنبالت دویدیم. ‫باز دوباره می‌خوای فرار کنی؟
‫نه! نه! نه!‏
‫خارق‌العاده‌ست.‏
‫نزدیک نیا.‏
‫گفتم، نزدیک نیا!‏
‫فکر نمی‌کردی که به این آسونی باشه...‏
‫مگه نه؟
‫متوجه نمیشم.‏
‫من میشم.‏
‫بابایی؟
‫دخترم.‏
‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB2485@»
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫بزرگ‌ترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫30nama.com