‫یوکی، اینجایی؟
‫اوه، ماساچیکا-کون. ممنون که اومدی.
‫عـا. چی شده حالا؟
‫می‌تونی با یکم خوش‌و‌بش کردن شروع کنی.
‫نظرت در مورد، «ببخشید، معطل شدی؟» چیه؟
‫شرمنــــده، مـعـطـل شــدی؟
‫اوهوم، خیلی خیلی!
‫چه با همدیگه صمیمی هستین.
‫نمی‌دونستم اینجایی، آلیا.
‫معلومه که هستم. ببخشید که موی دماغتون شدم.
‫عــا...
‫پدرسوخته.
خب، می‌خواستید کمک‌تون کنم هرچی که توی انبار هست رو مرتب کنید؟
‫بله.
‫خب.
‫البته که بدون تعارف می‌ری سراغ اینطور کارها.
‫چه کنیم دیگه.
‫ماساچیکا-کون، می‌شه یه لحظه بیای اینجا کمکم؟
‫همم؟ بازی رومیزی؟
‫بیا.
‫خیلی ممنون.
‫بازی کارتی هم هست که.
‫برای رویدادهای مدرسه ازشون استفاده می‌کنیم.
‫اتفاقاً اون‌روز توی جلسه‌ی دورهمی ‫شورای دانش‌آموزی جدید منم بازی کردم.
‫هـــمم. حالا کی برنده شد؟
‫چیزه... گمونم از نظر فنی من برنده شدم...
‫معلوم بود.
‫شما دوتا دست بجنبونید.
‫عـه ببخشید.
‫معذرت می‌خوایم، آلیسا-سان.
به منم توجه کن
بیا پیشم بیا پیشم ‫چه فکری پیش خودش می‌کنه؟ خجالت نمی‌کشه آخه؟!
‫هیچ خبر نداره که دارم براش دلبری می‌کنم.
بیا پیشم، بیا پیشم
دفتر شورای دانش‌آموزی ‫خسته نباشی، ماساچیکا-کون.
‫ممنون. به دادمون رسیدی.
‫خواهش.
‫چی شد، کاری نمونده دیگه؟
‫بله.
‫کوزه-کون بهمون کمک کرد.
‫اوه، پس کوزه تویی.
‫من رئیس شورای دانش‌آموزی، کنزاکی‌ام.
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫تعریف‌های زیادی در مورد خودت و اینکه چه‌قدر مستعدی شنیدم. قسمت دوم چیزی بیشتر از دوست دوران بچگی
‫عــا، ممنون.
‫که این‌طور. قشنگ یه‌طور هاله‌ی خاص داره.
‫بی‌دلیل نیست که رئیس کاریزماتیک‌‌ـمونه.
‫خب، از حضورتون مرخص شم.
‫وایسا یه لحظه.
‫از اینکه بذارم بعد از کمک‌کردنت ‫دست خالی بری حس بدی دارم.
‫اجازه بده شام مهمونت کنم.
‫بیخیال. ولی، ممنون بابت پیشنهادت.
‫چرا قبول نمی‌کنید؟
‫در هر صورت، وقتی برسید خونه شامتون حاضر نیست.
‫عــا؟
‫از کجا می‌دونی که توی خونه‌ی کوزه چه خبره؟
‫دوست دوران بچگی هستیم.
‫جدی؟
‫خب، بهتر از این نمی‌تونست بشه. سوئو و ‫کوجوی کوچیک شما هم باهامون بیاید.
‫ممنون بابت دعوت‌ـتون.
‫خیلی‌خب.
‫ناموساً؟
‫یه شام عادی که خرج زیادی نداره!
‫بگذریم، تعجب کردم که این‌قدر زود کارها رو تموم کردی.
‫انتظار داشتم که تا فردا طول بکشه.
‫ماساچیکا-کون حرف ندارن.
‫فعالیت بدنی و کاغذبازی اداری براشون مثل آب خوردنه.
‫تازه یه مشاور و مذاکره‌کننده‌ی خبره هم هستن.
‫هندونه زیربغلم نذار.
‫کم پیش میاد که سوئو این‌قدر تعریف و تمجید کنه.
‫بگو ببینم کوزه، علاقه‌ای داری عضو شورا بشی؟
‫ببخشید، ولی من کار شورای دانش‌آموزی رو بوسیدم گذاشتم کنار.
‫همون دوره‌ی راهنمایی کافی بود.
‫همم. درسته که عضویت توی شورای ‫دانش‌آموزیِ دبیرستان ما کار زیادی می‌طلبه،
‫ولی اون هم مزایای خودش رو داره.
‫بخوام صادقانه بگم،
‫تأثیر زیادی روی توصیه‌نامه‌ت داره.
‫شرمنده‌تونم، ولی من همچین آدم فعال و پیگیری نیستم.
‫اینطوری نباشید، بیاید با هم انجامش بدیم.
‫بعدش هم دوباره برای انتخابات با هم رقابت کنیم.
‫همین‌طوری الکی پیشنهاد نده!
‫تازه، اصلاً‌ نیازی به حضور من هست؟ ‫تو که صددرصد رئیس بعدی شورا می‌شی.
‫ولی من می‌خوام با شما شورای دانش‌آموزی رو اداره کنم، ماساچیکا-کون.
‫عمراً! حسش نیست!
‫کوزه، بذار حرفت رو تصحیح کنم. ‫سوئو خیلی راه داره تا به صددرصد برسه.
‫کاندیدهای دیگه‌ای هم داریم.
‫گل سرسبدشون همین کوجوی کوچیکه که اینجاست.
‫آلیا؟
‫آره. منم سال آینده با سوئو-سان رقابت می‌کنم.
‫ببخشید معطل شدید!
‫ممنون بابت غذا.
‫خواهش.
‫سوئو و من از این‌طرف می‌ریم.
‫کوزه، تو هم با کوجوی کوچیک تا خونه برو.
‫چـ ـ چشم.
‫خب، ما هم بریم؟
‫مشکلی نیست. لازم نیست باهام بیای.
‫می‌دونی که شدنی نیست.
‫آلیا.
‫چیه؟
‫واقعاً می‌خوای توی انتخابات شورای دانش‌آموزی شرکت کنی؟
‫آره. اون‌موقع هم که گفتم.
‫همم...
‫تا همین‌جا کافیه. ممنونم.
‫جدی؟
‫فعلاً.
‫عــا.
‫خوش اومدی.
‫آلیا-سانو تا خونه رسوندی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫امشب اینجا می‌مونم.
‫خبر نداشتم.
‫الان داری.
بورزم ۲ عشقیادم بده چطوری ‫عــا، بله بله. یه آقای ناشناس خوشتیپ ‫با شخصیت اصلی دختر قدم می‌زنه.
‫صدرصد برادرشه. از قیافه‌شم مشخصه بزرگ‌تره.
‫پسر، این که مثل روز روشنه.
‫چطوریه که شخصیت اصلی متوجه نمی‌شه؟
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه.
‫هــا؟
‫تویی که توی مدرسه وانمود می‌کنی ‫دوست دوران بچگی منی از همه بدتری که.
‫هــا؟ هیچم دروغ نیست!
‫اصلاً می‌دونی دوست دوران بچگی چیه؟
‫یکی که از بچگی باهاش بزرگ می‌شه، نه؟
‫دقیقاً!
‫که یعنی خواهر و برادرها هم شاملش می‌شن!
‫«دوست دوران بچگی»، «رفیق اوتاکو»، و «خواهر»، ‫همه‌شون می‌تونن در آن واحد حقیقت داشته باشن.
‫چه تعبیر عجیب‌غریبی.
‫هیچم عجیب‌غریب نیست، یه تعبیر ‫ فیلسوفانه از زبونیه که مدام درحال تحوله!
‫اوه، وایسا ببینم!
‫اونی که باهاش بود واقعاً برادر بزرگ‌تر دختره بود.
‫کلیشه‌های کلاسیک.
‫الان داره شخصیت اصلی رو می‌بوسه.
‫ناموساً؟!
‫ناموساً.
‫ای وای، قراره یکم اینسست داشته باشیم. ‫رابطه‌ی عاشقانه بین خواهر و برادر
‫عــه، وایسا.
‫آخه خودت فکر کن. حتماً خواهر برادر ناتنی‌ای چیزی هستن.
‫مرتیکه‌ی خر!
‫فقط وقتی خواهر برادر واقعی باشن مشتی می‌شه!
ســوئــو یــوکــی خواهر کوچیک‌تر واقعی ماساچیکا
‫اوهـــع!
‫صبحت به‌خیر، برادر عزیزم.
‫همین چند ثانیه پیش هر خیری که داشت رفت.
‫اوی اوی، ایموتوی نازنینت داره با عشق و علاقه بیدارت می‌کنه.
‫قدر بدون.
‫نمی‌ذارم همین‌طوری هرکاری می‌خوای بکنی.
‫این کارها خ.خ ـه.
‫گفتی «خواهر خوشگلم»؟
‫وای اونی-چان خودم، عـاشـقـمی!
‫«خشونت خانگیه»!
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫دفعه‌ی بعدی، زیر تختت قایم می‌شم ‫و وقتی پاشدی پاهاتو از زیر می‌گیرم.
‫اصلاً معلوم هست با خودت چند چندی؟
‫خدایا. بلند شو ببینم.
‫چرا؟
‫بلند شده؟
‫بمیر.
‫یالا گل‌پسر، پاشو آماده شو.
‫یه قرار عاشقانه با ایموتوی نازنینت داری!
‫هوم، فیلم خیلی خوبی بود.
‫خیلی.
‫اون رابطه‌هایی که فقط توی فیلم‌ها می‌بینی ‫و توی تلویزیون خبری ازشون نیست...
‫خیلی خوبه!
‫خب، وقتشه یه دور دیگه ببینیم!
‫راه نداره! مثلاً قرار بود بریم خرید! ‫رهایم کن! فیلم مرا فرا می‌خواند! ‫هــوی! از تو صف بلیط بیا بیرون!
‫دلم یه لباس یه‌تیکه‌ی تابستونی جدید می‌خواست.
‫ولی برای خریدهای مانگا و انیمه‌ای ورشکست می‌شم.
‫پشمام! اینو می‌دن ۱۵،۰۰۰ ین؟!
‫لباس زنونه برای هر یه سانت پارچه‌ش کلی هزینه برمی‌داره.
عه؟
‫راستی، ایموتوی من.
‫چی شده،‌ اونی-چان سامای من؟
‫فقط منم که دارم از گوشه‌ی چشمم یه چیز نقره‌ای می‌بینم؟
‫فقط تو نیستی،‌ داداش گلم.
‫بگو پس.
‫می‌بینم که دم‌اسبیت رو هم باز کردی ‫و برگشتی به حالت دختر پولدار و بانزاکت.
‫داداشم تو هنوز توی باغ نبودی که من از قضیه باخبر شدم.
‫ناموساً؟ کی؟
‫درست یکم بعد از اینکه اومدیم به این طبقه.
‫این‌همه مدت؟ رو نمی‌کردی.
‫هــه. من یه حس ششم فوق‌العاده برای ‫شناسایی نگاه افرادی دارم که می‌شناسمشون.
‫جدی می‌گی؟
خودت مورمورت نمی‌شه اینا رو بلغور می‌کنی؟
‫چه‌جورم می‌شه.
‫نیشتو ببند، نیشتو!
‫خب، حالا چه گلی به سرمون بگیریم؟
‫عه‌وا، آلیسا-سان؟
‫ایــــمــــوتـــــو!
‫ای وای، آلیاست که. عجب تصادفی.
‫عـ ـ عجب تصادفی.
‫یکم پیش شما دوتا رو دیدم، ‫ولی نمی‌دونستم چه موقع بیام جلو سلام کنم.
‫ارواح عمه‌ت و «یکم پیش».
‫آلیسا-سان، چی شده اومدید این‌طرف‌ها؟
‫عـه، یکم خرید لباس داشتم.
‫جدی می‌گی؟ هنوز که ناهار نخوردی؟
‫نـ ـ نه، هنوز نخوردم.
پس چطوره برای ناهار به ما ملحق بشین؟ ما داریم می‌ریم‌ـــ
‫وایسا! می‌خوای آلیا رو ببری اون رستورانه؟
‫مشکلی هست؟
‫ماساچیکا-کون شما که خودت براش مشتاق بودی.
‫معلومه که مشکلی هست.
‫اگه قراره آلیا رو ببریم باید بریم یه جای دیگه.
‫چرا خب؟ مشکلش چیه؟
‫آلیسا-سان... از غذاهای تند بدتون میاد؟
‫غذاهای تند؟
پون کاری ملایم ‫نه، بدم که نمیاد. پون کاری ملایم
‫ما الان می‌خواستیم بریم یه رستورانی که رامن‌های تند سرو می‌کنه.
‫آلیسا-سان اگه از غذاهای تند بدتون نمیاد شما هم باهامون بیاید.
‫انقدر توی لفافه حرفتو نزن.
‫آلیا، بذار رک بهت بگم.
‫فقط تند نیست. غذاهای اونجا خیلی خیلی تنده.
‫میام.
‫اگه نمی‌خوای مجبور نیستی بیای.
‫چیه، نکنه حضورم مزاحمتونه؟
‫منظورم این نیست.
دیگ جهنم
‫اینه؟
‫بله.
‫اسمش دیگ جهنمه؟
‫گفتی رامن‌فروشیه، درسته؟
‫بله همینطوره.
‫پس واسه چی تو اسمش «جهنم» داره؟
‫خیالتون تخت باشه، توی اسم همه‌ی غذاها هم هست.
‫آها؟
‫بهتر نیست بی‌خیال بشیم؟
‫معلومه که نه!
‫فقط انقدر خاص بود که یه لحظه شوکه شدم.
‫آها.
‫خوش اومدین!
‫میز برای سه‌نفر؟ از این طرف لطفاً.
‫هیچ نمی‌فهمم معنی‌هاشون چیه.
‫همینو بگو.
‫استخر خون جهنمی، یه رامن با سوپ قرمز روشنه.
‫کمترین میزان تندی رو توی این منو داره.
‫جهنم جاسوزنی انقدر داغه که،
‫احساس می‌کنید زبونتون با چندتا سوزن سوراخ‌سوراخ شده.
‫اون «جهنم بی‌پایان» ته لیست چی؟
‫گویا، انقدر تنده که کل دهنتون سِر می‌شه.
‫فکر کنم همون استخر خون جهنم برام خوب باشه.
‫بار اول که می‌ری جایی نمی‌تونی زیاد توی سفارشت ماجراجویی کنی.
‫د ـ درسته. بهتره با چیزای ابتدایی شروع کنیم.
‫جفتتون اونو سفارش می‌دین؟
‫پس، منم همونو می‌خورم.
‫سه کاسه استخر خون برای میز 5!
‫امروز خیلی پسرونه لباس پوشیدید، سوئو-سان.
‫یکم شوکه شدم.
‫امروز روز تعطیله، برای همین محض تنوع ‫گفتم توی اوقات فراغتم اینو امتحان کنم.
آها، «اوقات فراغت»؟
‫راستش... من امروز با ماساچیکا-کون توی تخت بودم.
‫باهاش توی... تخت بودی؟
‫بله. و چون می‌خواستم امروز یه چیز متفاوت بپوشم،
‫ازش خواستم این پیرهن رو بهم قرض بده.
‫الان یعنی چی؟
‫نه، یهویی اومد خونم،
‫یهویی اومد تو اتاقم، و یهویی خودش تنهایی پرید روی تختم، جان خودم!
‫هـــــــــــــوم؟
‫باور نمی‌کنی؟
‫اینم از سفارشتون. سه کاسه استخر خون.
‫وای اومد.
‫قبل از اینکه شفته بشه، بخوریم.
‫آره.
‫بـ ـ باشه...
‫آلیا، حالت خوبه؟
‫آره، خوشمزه‌ست.
‫اوهوم، خوشمزه‌ست.
‫نه؟ فلفل‌ها مزه‌ی مواد اولیه رو خیلی خوب زیر زبون میارن.
کمک، سوختم
‫آلیا، واقعاً مجبور نیستی به خودت فشار بیاری.
‫چی داری می‌گی؟ گفتم که خوشمزه‌ست.
‫نه، الان گفتی «سوختم» که.
‫نمی‌تونم...
‫مامان...
‫آلیا‌ـــ
‫آلیسا-سان، چطوره؟
‫بله... خوشمزه‌ست.
‫پس خدا رو شکر. خیلی خوشحالم می‌شنوم ‫شما هم غذای تند دوست دارین.
‫توی این رستوران،
‫می‌تونین از چاشنی اشکای شیطان هم ‫بریزید تا غذاتون تندتر بشه.
‫آلیسا-سان شما هم اگه دوست داشتید امتحانش کنید.
‫اوی یوکی...
‫این پدرسوخته داره از قصد اینطوری می‌کنه!
‫آ ـ آره، امتحانش می‌کنم.
‫نه، آلیا. این یکی رو بهتره واقعاً بی‌خیال بشی.
‫یه قطره که به جایی بر نمی‌خوره.
آلیا... زنده‌ای؟
‫سوئو-سان کجاست؟
‫گفت یه چیزی باید بخره و رفت.
‫آها.
‫حالت خوبه؟
‫منظورت چیه؟
‫خودت می‌دونی چی می‌گم.
‫یکم بستنی می‌خوری؟
‫می‌خورم.
‫مامان، من شکلاتی می‌خوام.
‫می‌گم، آلیا.
‫چیه؟
‫خب آلیا... چرا می‌خوای رئیس شورای دانش‌آموزی بشی؟
‫چون می‌خوام.
برای رسیدن به یه موقعیت بهتر، دلیلی نیاز دارم؟
‫معاون رئیس داری؟
‫ندارم.
‫ولی مشکلی نیست. نیازی به معاون رئیس ندارم.
‫نه، اینطوری که نمی‌شه. طبق قوانین باید با معاونت کار رو پیش ببری.
‫فقط روی کاغذ یه معاون داشته باشم هم کافیه.
‫سعی می‌کنم یه نفرو همینطوری پیدا کنم تا کارمو راه بندازه.
‫آها...
‫کاش تو می‌شدی...
‫بابا...
‫مامان... ببخشید.
‫من خیلی متأسفم.
‫کوزه-کون، بعد از اینجا برنامه‌ای داری؟
‫نه، نه راستش.
‫سوئو-سان چی؟
‫آه خب، دیگه بعداً باید بریم سراغش.
‫جدی؟
‫پس چطوره بیای کمک من؟
‫کمک توی چی؟
‫آها، راستی گفتی می‌خواستی چندتا لباس بخری.
‫درسته.
‫مطمئنی؟
‫اگه یه پسر به یه دختر توی خرید لباس کمک کنه، ‫یه‌طورایی این معنی رو نمی‌ده که رابطه‌ی خیلی نزدیکی با هم دارن؟
‫واقعاً؟
‫آها...
‫آلیا دوستی نداره که باهاش بره خرید لباس.
‫برای همین از چَم و خمِ اینطور کارا سر در نمیاره.
‫راست می‌گی، بذار کمکت کنم.
‫یهویی چت شد؟
‫خب دوستیم دیگه بالأخره.
‫یه‌چیزیش به‌نظر درست نمیاد.
‫درگیرش نشو.
‫چرا یهویی باهام مهربون شد؟
‫نکنه فکر می‌کنه عمراً نمی‌تونم رئیس بشم؟
‫دلت به حال خودت بسوزه.
‫خب می‌رم عوض کنم. نظرتو بهم بگو.
‫حله.
‫کاری می‌کنم با شوی لباسم مغزش سوت بکشه، ‫اونوقت حالیش می‌شه رئیس کیه.
‫وایسا ببینم. شاید از بیرون صدای لباس عوض کردنمو بشنوه.
‫کوزه-کون! برو دورتر!
‫بـــاش.
‫اوهوم، از نظر خودم که بهم میاد.
‫خیلی‌خب.
‫اگه واکنشی نشون نده، چی؟
‫اوه، خوبه.
‫هومف! همچین حرفی بزن تا بزنم تو دهنت.
‫خب چطوره؟
‫آه، چه خوشگله.
‫آه، خیلی بهت میاد.
‫این لباس ظرافت و دخترونگیت رو بیشتر نشون می‌ده...
‫و باعث می‌شه از همیشه خوشگل‌تر به‌نظر بیای.
‫آه، جدی؟
‫آره.
‫باش، بعدی.
‫ها؟ چی شد؟
‫چرا انقدر ازم تعریف کرد؟
‫خجالت‌آوره! عینهو چی خجالت‌آوره!
‫چطوری همیشه اینطوری می‌کنه؟
‫زوج مدرسه‌این؟
‫چه ناز.
‫گفت من خوشگلم...
‫نمی‌دونستم دل و جرئت تعریف کردن از یه دختر رو داشته باشه.
‫احسنت.
‫یه‌طورایی... انگار واسه‌ش عادیه.
‫لباسای امروزش خیلی پسرونه بود.
‫این چطوره؟
‫الان خیلی باحال شدی.
‫بیشتر از اینکه ناز باشی، جذابی، برای همین به‌نظرم بهت میاد.
‫ا ـ اوه؟
‫جدی؟ ممنون.
‫خب، بعدی.
‫اوه، چقدر نازه!
‫سکسی بودن هم بهت میادا.
‫خوشگله.
‫خیلی خوشگله.
‫خیلی خوشگلی.
‫وای، چه حس خوبی داره.
‫بعدی؟
‫این شاید زیای باز باشه.
‫ولی قطعاً کوزه-کون تعریف می کنه.
‫این یکی چطوره؟
‫وای آلیسا-سان، چه جرئتی داری.
‫همین.
‫می‌خوام آب شم برم تو زمین...
‫آلیا-سان چی گفت؟
‫گویا می‌خواد آب شه بره توی زمین.
‫عجب کودکیه.
‫اونوقت شما کی باشی؟
‫دوشنبه می‌بینمت، آلیا.
‫امروز خوش گذشت. بیاید بیشتر با هم وقت بگذرونیم.
‫آره، حتماً.
‫با خودم چی فکر کردم که اون یه‌وجب دامنو پوشیدم؟
‫حتماً با خودشون گفتن از اون دخترام.
‫وایسا ببینم، چرا توی یه ایستگاه پیاده شدن؟
‫ها؟
هــا؟
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]