‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫ ۸۴ هزار نفر فقط توی یک سالِ گذشتـه
‫ ‫اونم فقط توی آمریکـا
‫و اینا هم تقریبیـه. ‫امکان نداره بشه آمار واقعی رو فهمید
‫ ۹۴۱۸۷۸ نفر از سال ۱۹۸۵ به بعد
‫ بازم فقط توی آمریکـا
و بازم تقریبیـه
ولی ما بهتـر می‌دونیم، مگه نه؟
میلیون‌ها، رادریک
میلیون‌ها
و این فقط آمارِ مرگ و میره
خدا می‌دونه چند نفر دیگه معتاد شدن
نابود شدن
چه آمارِ تحسین برانگیزی، راردیک آشر
پس واقعاً خودتـی
ببخشید نتونستم استعفات رو بپذیرم
می‌خواستم برای خواهرت توضیح بدم ولی تفاوتی توی نتیجه نداشت
‫و توی این فکر بود که...
اگه بمیرم، این جریان‌ها تموم میشه؟
که سوءنیتـه
مگه نه؟
می‌خواست منو دور بزنه
بگو چقدر می‌خوای
آه، عزیزم
خیلی بامزه‌ای
دیگه سر اعداد و اراقم توافق شده
فقط چندتا تبادلات دیگه مونده
‫و گوش کن...
اینم از زنگِ شروع کار
که امروز توسط نماینده‌ای از شرکت فورچوناتو به صدا در اومد
خیلی ممنون
اظهاراتت رو پاره می‌کنن
نباید بدون حضور من باهات حرف می‌زدن و خودشون خیلی خوب می‌دونن
‫- حالا راستش رو بگو ‫- من حقیقت رو گفتم
حقیقت اینه که پدرت توی یه حادثۀ وحشتناک مُرده
ولی مهم اینه که مرگش شرافتمندانه بوده
اون مادرت رو آورد خونه تا مراقبش باشه
خدا می‌دونه تو اون وضعیت چه بلایی سر خودش می‌آورد
اون مثله‌ش کرد
واقعاً؟
با چشم‌های خودت دیدی؟
ببین، توقع ندارم وضعیت رو درک کنی
ولی رأی پدرت برای هیئت مدیره سرنوشت‌ساز بود
و الان که نیست این امپراتوری به تارِ مویی بنـده
اون مادرم رو آزار می‌داد و مثله‌ش می‌کرد
بعدش هم به نظرم نشئه کرد و خودش رو به کشتن داد
خب مادرت حتی با اینکه وضعیت خوبی نداره
این خانواده رو خیلی خوب درک می‌کنه
‫و بهت قول میدم بعد از اینکه باهاش صحبت کردم، ‫کاری که به صلاحِ شرکته رو انجام بده
پس منم نمی‌ذارم باهاش صحبت کنی
اصلاً برام مهم نیست صلاحِ این خانواده یا شرکت چیه
فقط مامانمـه که برام مهمـه
و اگه فکر کردی می‌تونی بازم با انبردست نزدیکش بشی
بدون که کور خوندی، مرتیکه عوضی
می‌خوام اظهارات دیگه‌ای ثبت کنم
‫خب در واقع باید بگم که...
بهش افتخار می‌کنم
می‌دونی که به کی رفته، نه؟
خب، ناجور شد
هنوز بهش نگفتی؟
هنوز نه
چی رو؟
‫حالا که فردی مُرده، هیئت مدیره می‌خواد... ‫هیچ راهِ ساده‌ای برای گفتنش نیست...
پس من دیگه باید برم
‫و حالا که فردی نیست، یکی رو ‫می‌خوان که سریعاً جاش رو بگیره...
‫- که یعنی من ‫- معلومه
می‌خواستین قبل از اینکه منو بکشین کاری کنین خودکشی کنم
واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم، مدس
می‌خوام اشتراکِ خبرنامه‌ت رو بگیرم
‫حرف حرفِ هیئت مدیره‌ست. ‫منم اندازۀ تو روشون نفوذ دارم
جراتش رو ندارن. نه اگه تا الان متوجه نشده باشن
تو واسطه شدی، آرتور؟
کی حرکتش رو زدی؟ بعد از ویک؟ فقط با محاسباتِ خوبت؟
قضیه این نبود
هم محاسباتِ خوب بود و هم بختِ خوب
ولی همون‌طور گفتی محاسبات من خوب بود
مهم نیست مدلین
نمی‌ذاره من بمیرم
در واقع خواهرِ خودت سرت رو برید
همین به کشتنت داد، متوجه‌ای؟
رئیسم می‌گفت همین که سر به تنت نباشه یعنی ما برنده شدیم
گفت دیگه فایده نداره پرونده رو کِش بدیم. اژدها کشته شده
بهش گفتم داره اشتباه می‌کنه
اونم گفت رادریک آشر بچه‌هاش و شرکتش رو از دست داده
‫دیگه چی می‌خوای؟
خودت دیگه چی می‌خواستی؟
عدالت
چه‌جوری هست حالا؟
برای کارهایی که کردی؟
نمی‌دونم
گمونم باید ببینمش تا بفهمم چه‌جوریه
‫امیدوارم فرصت بشه که...
ببینیش
مطمئنم می‌بینیش
بازم نوه‌تـه؟
اون بهترین‌مونه
خیلی تعریفش رو می‌کنی ولی جواب پیام‌هاش رو نمیدی
از بین همۀ بچه‌هام من بیشتر شبیهِ تمرلینم
زیاد صمیمیت نشون نمیدم
لنور اصلاً این‌جوری نیست
‫ولی فردی و تمی نه. ‫نمی‌دونم... نمی‌دونم شاید...
شاید من همچین چیزی رو توی وجودشون از بین بردم
‫آنابل حضانت رو گرفت و...
منم نتونستم تحمل کنم
پس صبر کردم تا قشنگ بزرگ بشن و بعد کلی پول به پاشون ریختم
یه زندگی کامل بهشون پیشنهاد دادم و اونا هم منو انتخاب کردن. البته که منو انتخاب می‌کردن
و وقتی که اومدن درِ خونه‌م
بهشون نگاه کردم و خودم رو دیدم
‫ولی دیگه هرچی که از مادرشون به ارث برده بودن...
نیست و نابود شده بود
پول نابودش کرده بود
و آنابل هم نمی‌تونست بدون اونا زندگی کنه
ولی لنور همیشه یه شباهت‌هایی بهش داشت
‫شور و اشتیاقِ منو داشت ولی...
خوش‌قلبیش به مادربزرگش رفته بود
اخلاقش شبیه مادربزرگش بود
لنور همیشه اون‌جوری بود
امروز دیدمش
کی رو؟
آنابل لی
توی خاکسپاری دیدمش
ولی عشق ما، بارها استوارتر بود
‫ از عشقِ آن‌ها که بزرگ‌تر از ما بودند،
از آن‌ها که داناتر از ما بودند
نه حتی فرشته‌های بهشت برین و دیوهای دوزخ زیرین
نمی‌توانند روحِ مرا جدا کنند
از روحِ زیبایِ آنابل لی
اینجا اوضاعت چطوره؟
«اون ثروتمنده»
وقتی ازم می‌پرسن چطور ازم گرفتی‌شون
و چطور قانع‌شون کردی تا منو ترک کنن
‫میگم «اون ثروتمنده»
و تو نمی‌فهمی این کلمه چه معنی‌ای داره
اونا بچه بودن
اونا فقط میل و اشتیاق رو می‌شناختن
‫و تو بهشون گفتی « بیایین، ‫همراهم بیایین. دلی از عزا در بیارین»
مگه من می‌تونستم با همچین چیزی رقابت کنم؟
ولی سیرشون نکردی، مگه نه؟
بهشون گشنگی دادی
هر بار نحیف و نحیف‌تر برمی‌گشتن تا وقتی که دیگه چیزی ازشون نمونده بود
رمقی براشون نمونده بود
‫کم کم خواستی بهشون...
چی به خوردشون دادی، رادریک؟
چی داشتی که به خوردشون بدی؟
چون ثروتمند نبودی، مگه نه؟
‫تمام این مدت فکر می‌کردم ‫مرد ثروتمندی هستی ولی...
الان می‌بینم چه‌جور آدمی هستی
‫بهت نگاه می‌کنم و...
خودِ واقعیت رو می‌بینم
بی‌چیزیـت رو می‌بینم
آنابل
شاید این در باطن یه لطف باشه
شاید توی دوران بچگی‌شون مُردن
تو چیکار کردی؟
آخه چه فکری با خودت می‌کردی؟
می‌دونستم تو نمی‌فهمی
تو به آگی خیانت کردی
‫- آگی... ‫- فقط می‌خواست کارِ درست رو بکنه
الان اخراج میشه، رادریک
آره خب خودش باعثش شد و راستش رو بخوای یه خرده احمق بود
‫- ساده بود ‫- خب پس من چه‌جور آدمی‌ام؟
منظورم این نبود
خب، پس منم باید همین‌جوری باشم
چون الان دیگه توی راهروهای فورچوناتو قدم می‌زنی
و دستِ روفوس گریزولد روی شونه‌تـه
هنوز کارمون باهاش تموم نشده
باید برم
مسخره‌بازی در نیار
‫نه، جدی میگم. باید...
من دیگه نمی‌شناسمت، رادریک
‫مردی که من می‌شناسم و ‫دوستش دارم هرگز نمی‌تونه...
ولی تو اون آدم نیستی
هستی؟
‫گمونم...
اون آدم رو توی ذهنم ساختم
چرا که ماه نمی‌تابد
مگر مرا ببرد به رویای او
زیبا آنابل لی
‫و ستاره‌ها هرگز پدیدار نمی‌شوند، مگر ‫نشانم دهند چشم‌های روشنِ او،
زیبا آنابل لی
و بدین سان همه‌ شب‌هنگام، می‌چرخم رو به او
رو به عزیزم، دلبرم، عمرم، نازنینم
نازنین‌خفته‌درگورم، در کنار دریا
گوری در کنار دریای خروشان (شعر آنابل لی برگرفته از ترجمۀ اکرم پدارم‌نیا)
رادریک. رادریک
یه اتوبوس خبر کن ولی جایی ثبت نشه. بدون اسم
باشه
وقتش رسیده
وقتش رسیده، رادریک
گفتی برام تعریف می‌کنی همه‌شون چطور مُردن
و تعریف کردی
ولی گفتی اعتراف هم می‌کنی
رادریک، جسد دیگه‌ای باقی نمونده
دیگه اسکلتی توی گنجه نمونده (رازِ مگویی باقی نمونده)
بهم بگو چی شد
وقتش رسیده
بسیارخب، آگی
بریم سر اصل مطلب
مطمئنی نمی‌تونم وسوسه‌ت کنم؟
نه
کاش من اینو گفته بودم
بالاخره تشریف‌فرما شدن
قهرمانِ لعنتیم
خانم‌ها و آقایان یه کفِ مرتب بزنید به افتخارِ
رادریک آشر، آیندۀ فورچوناتو
‫ایول!
اصلاً تصورشم نمی‌تونی بکنی
خیلی‌خب. رادی، من دوساله نخوابیدم
دو سال تموم حس می‌کنم یکی داره تعقیبم می‌کنه
‫ولی تو خیلی قشنگ راست و ریسش کردی!
راد، تو الان دیگه تو سراشیبیِ موفقیت نیستی
دیگه لازم نیست سلسله مراتب رو طی کنی، خب؟ دیگه موفق شدی
تو دستِ راستمی
به هیئت مدیره و سهام‌دارها گفتم که
وجودِ تو بهترین اتفاقیه که برای این شرکت افتاده
می‌دونی، باید بهشون بگی که ایدۀ خودت بوده
که این ایده به ذهن تو و رادریک رسیده
و تو هم سهم خودت رو انجام دادی
می‌دونی، ممکنه گفته باشمش
و این... دروغم نگفتم
یعنی دیگه دروغ حساب نمیشه چون تو دیگه دست راستمی
یعنی ببین، گفتم نقشۀ ساختمون جدید رو عوض کنن
دارن یه دفتر کنارِ دفتر خودم می‌سازن و مالِ توئه. خب؟
هر جا من برم، تو هم میای. تو یه مرد خودساخته‌ای. می‌گیری چی میگم؟
هیچ‌کسِ دیگه‌ای روی این زمینِ کوفتی نیست
که اندازۀ تو بهش اعتماد داشته باشم
و حتی یه آدم و دوست و رفیق و دشمنی نمونده که اینو ندونه
حله؟
‫- بیا یه پیک دیگه بریم بالا ‫- قبلاً ترتیبش رو دادم
شری دوست دارین، مگه نه؟
پشمام. این دیگه چیه؟
‫آمونتیلادو! وای!
یه شرابِ قوی برای مردی قدرتمند
گل گفتی
‫میشه گفت قیمتِ این شیشه شرابی ‫که اینجاست از یه سالِ حقوقت بیشتر باشه...
در واقع از حقوقِ قبلیت
چون از فردا دیگه می‌تونی با این شراب حمام کنی
به سلامتی فورچوناتو
‫قربون دهنت!
به سلامتی فورچوناتو
‫خوشمزه‌ست. نه، نه، خجالت رو بذارین کنار. ‫برین بالا، یالا
من که می‌خوام قشنگ مزه‌مزه‌ش کنم
راستش منم باید یه سر برم دستشویی
آره، آره، برو به کارت برس
آهای، دمت گرم رفیق. تو یه قهرمانی لامصب
مرسی
‫- وای! چه انتخابِ خوبی ‫- اوهوم. نه؟
هیچ‌کس گذرش به این پایین نمیفته
می‌دونی اینجا کجاست، نه؟
اینجا قراره زیربنایِ ساختمونِ جدیدم باشه
ساختمونی که قراره ۷۰ طبقه باشه
‫- عجب! ‫- یه چیز دیگه هم بگم؟
می‌تونیم هرچقدر می‌خوایم سر و صدا کنیم
قول میدی؟
آره
وای، خیلی‌خب
‫- صبر داشته باش، عزیزم ‫- این‌جوریاست؟
باید باهات روراست باشم
دفعه اول که دیدمت فکر کردم آدم سرد و بی‌احساسی باشی
ولی این‌جوری بیشتر دوسِت دارم
تکون نخور
اگه بتونی بیای اینجا می‌ذارم هر کاری خواستی باهام بکنی
چالش پذیرفته شد
‫عـه!
هر کاری که بخوای، حشری
وای
چه‌م شده؟
مردِ گنده‌ و قوی و قدرتمند
این کارا دیگه چیه؟
رادی، اینجا رو! به‌هوش اومد
چیزخورم کردین؟
خوشم اومد که وانمود کردی تحت تأثیر قرار گرفتی
انگار می‌تونی فرق بین شری و ‫آمونتیلادو رو تشخیص بدی
وایسا ببینم، داری چه غلطی می‌کنی؟
تصاحب قدرت با توسل به زور
حالا جدی قضیه چیه؟
فکر می‌کردم شاهدِ تمام مراحل باشم
ولی انگار هیچ‌وقت از مرحلۀ انکار در نمیای
فکر کنم این دیواره رو تموم کنیم و تو همچنان بگی
«حالا جدی قضیه چیه؟»
‫هوی!
حالا شد
همین الان منو از اینجا بیار بیرون
مثل سگ می‌کشمت
پس خواب دیدی خیر باشه
و راستش فکر کنم این الان دفاع از خود میشه پس مرسی
لاشی‌های پدرسوخته
‫تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم و هر تیکه‌ت رو میگام. ‫شنیدی چی گفتم؟
مرحلۀ خشم هم داره عالی پیش میره
‫کمک! کمک! یکی کمکم کنـ...
خیلی‌خب! خیلی‌خب
‫وای! خیلی‌خب!
خوب سر کارم گذاشتین، پدرسوخته‌ها
‫سرکارم گذاشتین. امان از دست شما دوتا! ‫خوب اسکلم کردین
کارتون درسته‌ها
خب مرسی
گوش کنین، من که تحت تأثیر قرار گرفتم
می‌تونم براتون شعبده‌بازی کنم. می‌تونم اوضاع‌تون رو از این رو به اون رو کنم
روفوس قضیه از این قراره
رادریک خودشو طعمۀ مأمورهای اف‌بی‌آی کرد
تقصیرها رو گردن گرفت و همه رو نجات داد
ولی معنیش این نیست که مامورها اشتباه می‌کردن
جعل داده، جعل امضا، مقالات جعلی
و خب نبش قبر و جسد دزدی
ناپدید شدن اجساد بعد از شرکت در آزمایشات فورچوناتو
گمونم دلیلش این بوده که مواد شیمیایی توی بدن‌شون مدرک جرم حساب می‌شده
تو جلوی همه‌ش رو گرفتی. درستش کردی
آره ولی فقط تا الان
میریم پیش هیئت مدیره و میگیم خطر از بیخ گوش‌مون گذشت
ولی هنوز کامل رفع نشده
و کسی که پشت تمام این ماجراها بود و مسئولیتش با اون بوده
باید از شرکت بره، درسته؟
برای صلاحِ شرکت
چی ازم می‌خواین؟ استعفا بدم؟
اعتراف کنم؟
چی از جونم می‌خواین؟
هیچـی
خیلی‌خب. گوش بدین ببینین چی میگم
خیلی‌خب. خیلی‌خب. متوجه‌م
نباید می‌ذاشتم رادریک تمامِ تقصیرها رو گردن بگیره
درسته؟ این کارها واسه همینه، نه؟
و حق دارین! کار مزخرفی بود
ولی من نمی‌دونستم. می‌دونستم؟ نمی‌دونستم طرف حسابم کیه
کاسه کوزه‌ها رو سر آدمِ اشتباهی شکوندم
خب؟ ولی دیگه تموم شده رفته
دیگه گذشته.و الان می‌دونم، باشه؟ در موردت اشتباه فکر کردم
‫تو روحت. گوش کن ببین چی میگم. ‫می‌تونم هر چی می‌خوای برات فراهم کنم
‫هرچی که باشه. ‫اختیار خرید سهام، ترفیع
مدلین، باید بیای برامون کار کنی. نظرت چیه معاون بشی؟
مدیر ارشد عملیات مد نظرم بود
آره! جهنم ضرر! آره. باشه. خیلی‌خب. چرا که نه؟
یعنی خب یکم طول می‌کشه
ولی هدف خیلی خوبیه. تو دراز مدت دیگه، نه؟
بس کنید
بس کنید دیگه. خیلی‌خب
سه میلیون
سه میلیون دلار. واسه هر کدوم‌تون
‫برای شروع!
هیئت مدیره وفتی بفهمن چیکار کردی حسابی ناراحت میشن
که غیبت زده و فرار کردی
فرار کردی و رفتی به یه ساحلی که توش خبری از قانون استرداد محکومین نیست
شرکت دچار مشکل میشه و نمی‌تونه به کارمندهای فعلیش ترفیع بده
دیگه اسم و آوازه همه‌شون لکه‌دار شده
تمام اسم‌ها هم توی پرونده‌ست
بعلاوه کسی هم نمی‌خواد بابت همچین چیزی سرش بره بالای دار
اونم نه وقتی که مأمورها بخوان دوباره با طناب دار بیان سراغ کارمندها
مگه اینکه یکی باشه که قبلاً یه بار از دست مأموراعدام فرار کرده باشه
یکی که هیئت مدیره زیاد تعریفش رو شنیدن
یکی که حتی روفوس گریزولد هم اعتراف کرده یه سر و گردن ازشون بالاتره
مقاومه، قابل اعتماده و امکان نداره اشتباهی ازش سر بزنه
و از اونجایی که الان حسابی معروفم بهترین گزینه‌شونم
مخصوصاً بعد از اینکه اینقدر ازش تعریف کردی
‫و حالا...
همونطور که گفتی، می‌تونی هر قدر دلت می‌خواد سر و صدا کنی
و تا یه هفته دیگه کسی نمیاد سر کار پس سال نوت هم مبارک
آهان راستی
شمعه تقریباً تا یه ساعت دیگه روشن می‌مونه
بعدش دیگه متأسفانه همه‌جا تاریک میشه
[خیلی پستی]
مطمئنی کسی نمیاد اینجا؟
آره، امشب کسی نمیاد
به خاطر سیانور تا فردا صبح هم دووم نمیاره
جدی باورم نمیشه که حتی مزه‌مزه‌ش هم نکرد
واقعاً هیچی دربارۀ شری نمی‌دونه
برگردیم بالا؟
‫- یه کم دیده بشیم ‫- اوهوم
‫تو فکرش بودم ولی نه. زیادی بی‌گناه جلوه می‌کنیم. ‫بهتره همه‌شون رفتن‌مون رو دیده باشن
اگه پلیس‌ها چیزی پرسیدن میگم تو ماشینش باهاش سکس کردم
بعدشم رفته کوکائین بخره و من و تو هم رفتیم یه جای دیگه
وظیفه‌مون امشب اینه که دیده بشیم ولی زیرذره‌بین نباشیم
متوجه‌ای؟
میگیم رفتیم یه‌جای کوچیک‌تر
یه میخونه‌ای که همین اطراف بوده
یه‌چیزی تو این مایه‌ها
خیال می‌کردم بیشتر از اینا سر و صدا کنه
همینو بگو
خب الان کجا بریم؟
یه کت خزدار پوشیده بود و سرتا پاش الماس بود
و یه سره از خونۀ ییلاقیش حرف می‌زد
و بعد نگاهم افتاد به اونی که خرجش رو میده، یعنی همون نامزدش
که یه هیولای چاق بود
و دولپی خاویار می‌خورد
و پیش خودم گفتم اگه قراره به همچین آدمی خدمت کنم و باهاش بخوابم
تا در ازاش الماس و کت خز و خونه ییلاقی داشته باشم پس بی‌خیالش
پس حد و حدودی هم وجود داره
نه. حد و حدود نیست. بحثِ استاندارده
من هیچکدوم اینا رو نمی‌خوام
اگه قراره باشه برای داشتن‌شون گوش به فرمان یه مرد باشم پس نمی‌خوام
اگه پای یه زن در میون باشه چی؟
آهای
خیال می‌کردم یه چیزایی بین خودمون باشه
من آدم تنوع‌طلبی‌ام
خط قرمزت چیه، خوشتیپ؟
فکر نکنم داشته باشم
کنجکاوتر شدم
متوجه شدم که خیلی از آدما یه‌چیزی دارن که آستانه‌شون رو تعیین می‌کنه
یه چیزی یا یه کسی که هر چقدر هم پای معاملۀ خوبی وسط باشه
حاضر نباشن ازش بگذرن
فکر نکنم من شباهتی به بیشتر آدما داشته باشم
پس حاضری چیکار کنی تا آرزوهات برآورده بشه؟
حرف زدن که راحته عمل کردنه که سخته
حاضری چیکار کنی؟
مثلاً اگه همین الان بهت بگم
می‌تونی به تمام موفقیت‌هایی که تا حالا تصور کردی برسی چی؟
با کلی پول
‫و قدرت و یک عمر زندگیِ مرفه و آسایش. ‫چی کار می‌کردی؟
از چی می‌گذشتی؟
مامان‌مون قبلاً برامون داستان‌های انجیل رو تعریف می‌کرد
این که چطور فروتنان وارثِ زمین میشن
خب خودش که وارث هیچ عنی نشد
پس هیچ‌کدوم از این فرضیات که «تا حالا هیچ‌وقت نشده»، «سکس، ازدواج، کشتن»
«حاضری واسه یه بسته کلوندیک بار چیکار کنی؟»
«شیطان بر سر دوراهی»
همه صرفاً افسانه‌ن
لوبیای سحرآمیز و ساقۀ لوبیا و داستان‌های قبل خواب مالِ بچه‌هاست
‫دنیای واقعی داروینیه. ‫بحثِ بقا، هرج و مرج و قدرت مطرحه
نفوذ داشتن
تو یه قاتلی، مگه نه؟
جفت‌تون
یه جفتِ قاتلِ واقعی
من همچین اسمی روش نمی‌ذارم
جدی؟ پس چی بهش میگی؟
آخه امشب زدین روفوس گریزولد رو کشتین، مگه نه؟
الانم اینجایین تا شاهد داشته باشین
این متصدی بار میگه شما کلِ شب اینجا بودین
که بعد شما بسته و رفته
اگه بگم می‌تونم ضمانت کنم قسر در برین چی؟
نه فقط از این کاری که کردین
از همه‌چی
رادریک، به وقتش، که زیادم طول نمی‌کشه به عنوانِ مدیرعامل انتخاب میشی
یا اگه بخوای مدلین میشه
شما پادشاه و ملکۀ فورچوناتو میشین. که حق مسلم‌تونه
مدیر عامل و مدیر ارشد عملیات، هر مقامی که بخواین
و من معامله رو براتون چرب‌تر هم می‌کنم
بدون عواقب قانونی. خیال‌تون راحت
تا آخر عمرتون
ممکنه بعضیا سعی کنن محکوم‌تون کنن ولی عمراً مجرم شناخته نمیشین
شرکت مال شما میشه و می‌تونین هرکاری می‌خواین بکنین
می‌تونین بشردوست و خَیّر باشین یا نباشین
فقط می‌خوام ببینم چند مرده حلاجین
این کسشرا چیه میگی؟
حسش می‌کنید
جفت‌تون
توی هواست
ما الان خارج از فضا و مکان نشستیم
این لحظه‌ایه که شانس با فرصت همراه میشه
پیشنهاد وسوسه‌انگیزیه
حالا بهاش چیه؟ روح‌مون یا همچین چیزی؟
اولاً که از این خبرا نیست و اگه بود هم
‫شما امشب با تک تکِ آجرهایی که گذاشتین، ‫روح‌تون رو فروختین
نه، خبری از این چیزای احمقانه نیست
حتی به صورتحساب‌تونم اضافه نمیشه
اگه بهت بگم می‌تونی همۀ این چیزها رو داشته باشی
و بعداً بهاش رو بدی چی؟
بذار نسل بعدت بهاش رو بدن
پس معامله از این قراره
کلِ دنیا مالِ تو میشه
و وقتی کارت تموم شد، اون آخرِ کار
درست قبل از اینکه بمیری، رادریک
درست قبل از اینکه در هر صورت بمیری
خاندانت هم همراهت می‌میرن
خب فرضاً می‌پرسم
اون چقدر عمر می‌کنه؟
اون؟
نمیگی ما؟
نشد دیگه عزیزم. جفت‌تون باهم می‌میرین
جفت‌تون باهم به این دنیا اومدین و جفت‌تون هم با هم از دنیا میرید
وگرنه معامله‌ای در کار نیست
من عاشقِ تقارنم
زیاد عمر می‌کنی
بیشتر از هر مرد دیگه‌ای در خاندانِ آشر
ولی وقتی نمایش تموم شد همه باهم تعظیم می‌کنن
‫در واقع...
اون بچه‌ها... زندگیِ فوق‌العاده‌ای رو تجربه می‌کنن
از همه‌چیز بی‌نیاز میشن
می‌تونن دهه‌ها تجملاتی و با فرصت‌های زیاد زندگی کنن
یا می‌تونن یکم بیشتر عمر کنن ولی دست و پا بزنن
‫کدوم بهتره؟ ‫ چهل، پنجاه سال زندگیِ مرفه؟
یا هفتاد، هشتاد سال زندگی با اضطراب
مصیبت و غم؟
هر کدوم از اعضای خاندان آشر که امروز زنده‌ست و بعداً به دنیا میاد
زندگی خوش و مرفه‌ای رو تجربه می‌کنه و همه باهم صحنه رو ترک می‌کنن
هوم
فرضاً؟
نه
کاملاً واقعی
یه پیشنهاده
می‌تونین تصمیم بگیرین
نظرتون چیه؟
من که میگم معاملۀ خوبیه
من که میگم معامله انجام‌شده‌ست
پس بگو دیگه
معامله قبولـه
تو هم بگو کلئوپاترا
‫من که...
من که اصلاً بچه ندارم، تصمیمش با اونه
تو هم بگو
معامله قبولـه
در جهان باستان، ما با خون یا تف معامله رو جوش می‌دادیم
و بعدش با طومار
ولی همه‌جا معامله معاملـه‌ست
امشب فقط مشروب می‌خوریم
ولی نه هر مشروبی
کنیاک دودونو هریتاژِ هنری چهارم
صد سال توی بشکه می‌مونه
به افتخار پادشاهِ محبوب فرانسه نامگذاری شده
گرون قیمته
این رو یا باید تو بهترین روز زندگیت بخوری
یا آخرین شبی که روی زمینی
این‌جور لحظات همچین چیزی رو می‌طلبه
به سلامتیِ خاندانِ آشر
که زمان‌شون فرا رسیده
دیگه بهتره برین
یکم استراحت کنید
شمادوتا خیلی کارها دارین که باید انجام بدین
خیلی کارها
باید هزینه‌ش رو بدیم
هزینه رو دادین
چقدر عجیب بود
زنیکه خل‌وضع
‫به نظرت واقعاً داشت جدی...
مثل یه رویا محو شد
و تا وقتی رفتیم خونه به نظر واقعی نمیومد
به‌هیچ‌وجه
و یکی دو روز بعدش همه‌ش نگران بودیم کسی گریز رو پیدا کنه
جفت‌مون فراموشش کرده بودیم
اون شب مست بودیم یا نشئه بودیم
هر کدوم‌مون اونجا رو یه‌جور یادمون بود
یه جنون مشترک بود
یه توهم مشترک
و بعد دیگه حرفش رو نزدیم
‫هیچ‌وقت گریز رو پیدا نکردن. ‫خبری از پلیس‌ها هم نشد
هیئت مدیره به من رأی دادن
و کار شروع شد
لیگودون شروع شد
و سال‌های بعدش اون اتفاق صرفاً برام یه رویایِ عجیب بود
نه بیش از این
پیم دنبال این زن بوده
‫- گفتی پیداش کرده ‫- آره
کجا بود؟
همون جایی که تمام این مدت بود
بیایین دنبالم
من دیگه از اینجا میرم
وای شاهکار بود
ببخشید نتونستم جلوی خودمو بگیرم
به زیردستت گفته بودی دو روز تموم بیرون وایسه و منم پیش خودم گفتم گور باباش
از اینجا هم خیلی خوب می‌تونم همه‌چیز رو ببینم
شهرت و اعتبارت تضمین شده‌ست
کارت رو خیلی خوب انجام میدی
برات مشروب بیارم؟
لطفاً بشین
منتظر این فرصت بودم
خب این آدمت وقتی می‌دزدیدم
می‌خواست دست‌ها و سرم رو ببره
و بعد می‌انداختم توی یه بشکه نفت و ۱۵۰ کیلومتر اونورتر ولم می‌کرد؟
هنوزم برنامه همینه؟
عذر می‌خوام
خصومت شخصی در کار نیست
می‌دونم آرتور
و منم یه‌جورایی برات پاپوش دوختم
پس منم معذرت می‌خوام
واقعاً منو یادت نمیاد؟
واقعاً منو تحت تأثیر قرار می‌دادی
اکسپدیشن ترنس‌گلوب
سفر به دور زمین. عجب برنامه‌ای بود
پول زیادی خرج شد
یکی از چیزهایی که خیلی دربارۀ آدما دوست دارم
‫گرسنگی، فقر، بیماری... ‫همه‌ش رو میشه با پول درست کرد
و نمی‌کنید
یعنی اگه یه مدت از این سفرهای بیهوده
سفرهای تفریحی، رقابت فضایی میلیاردها صرفنظر کنید
و اصلاً یه سال پول پایِ ساختِ فیلم و برنامۀ تلویزیونی ندین
و اون پول رو خرج چیزی که واقعاً نیاز دارین بکنین
می‌تونین تموم مشکلات رو حل کنید. اضافه هم میارین
ولی تو اولین نفری بودی که این کار رو کردی
اکسپدیشن ترنس‌گلوب
اون مرد توی صحرا رو به حال خودش رها کردن، مگه نه؟
‫و اون راهنما توی قطب شمال. ‫شلیک به خودی، گلوله به شکم
و اون زنـه هم بود
اون زنِ اسکیمو
ولی تو نه
تو دخالتی نکردی
ولی دیدی چیکار کردن
دیدم
خیلی چیزا رو
به نظرم ما... یه ویروسیم
آدما رو میگم
اوهوم. ولی تو خیلی جالبی
برای همین مجبور شدم برم اون بالا
ولی باید با چشم‌های خودم رفتن اون کشتی رو می‌دیدم
و تو هم منو دیدی
مگه نه؟
ایستاده روی یخ
زیر نور شفق قطبی
وقتی خاندان آشر از دنیا برن چی به سر تو میاد؟
که اتفاقاً همین روزا این اتفاق میفته
توی زندگیت از مصونیتی رو تجربه کردی که مال تو نبوده
مال اوناست. از صدقه سر اونا بوده
بذار حدس بزنم
تو می‌تونی یه کاریش بکنی
معلومـه
همونطور که به یکی از مشتری‌هام گفتم وقتی کارم تموم بشه
حتی اگه بری وسط خیابون پنجم به یه نفر شلیک کنی
هیچ هزینه‌ای برات نداره
رادریک به همین زودی‌ها قراره تسویه حساب کنه؟
حتی منم حد و حدود خودم رو دارم
صنایع دارویی فورچوناتو به دلیل ورشکستگی تعطیل میشه
چهار و نیم میلیارد از حسابِ خانوادگی پرداخت میشه
و این شامل پرداختِ قسطیِ هزینه‌های پروسۀ فدرال در طول نُه سال میشه
معاملۀ خیلی خوبیه
لامصب عینِ هدیۀ کریسمسه
توبیخ میشی ولی یه حالی هم می‌کنی
و تو می‌تونی عملیش کنی؟
نه بابا. بدون منم عملی میشه
بشریت خودش بهش گند زده
عدالت شرکتی توی این دنیا یه شوخیه
پس... پیشنهادت چیه؟
یه پرونده‌ای هست
کامیل لسپانیه خوب کارشو بلد بود
واسه همه یه پرونده داشت
حتی تو
چیز خاصی نیست
ولی همین ۲۰سال زندون برات می‌بره
یا پیدا میشه یا نمیشه
پس یا می‌تونی سوارِ قفنوسِ برخاسته از خاکسترِ فورچوناتو بشی
یا می‌تونی از توی سلول زندان فدرال شاهد دور شدنش باشی
این کار ازم برمیاد
در ازاش چی می‌خوای؟
آرتور، توی این زندگی‌ای که برای خودت ساختی چی داری؟
چه دارایی‌هایی به‌دست آوردی؟
منظورم مال و اموال و اختیار خرید سهام نیست
از دارایی‌های واقعیت بگو
چی‌ها داری؟
زن نداری
بچه نداری
‫روابط خانوادگی هم که نداری. ‫دست کم اهمیتی برات ندارن
ولی همه یه چیزی رو دوست دارن
و اون عشق رو میشه وثیقه گذاشت
نه
من وثیقه‌ای ندارم
وثیقه مساویه با نفوذ داشتن
و من حاضر نیستم کسی روم نفوذ داشته باشه
توی این هفتاد سالی که عمر کردم هیچ مرد و زنی روم نفوذ نداشته
و منم کوتاه نمیام. نه وقتی که اینقدر به پایان نزدیکم
‫پس...
‫ممنون از توجه‌...
و پیشنهاد سخاوتمندانه‌ت
ولی فکر کنم همین سرنوشت رو بپذیرم
البته اگه عیبی نداره
منطقیه
هوم
ممنون
باعث افتخار بود
هنوز باورم نمیشه بیمارستان نموندی
عزیزم، من بهتر از هر کسِ دیگه‌ای می‌دونم تو بیمارستان‌ها چه خبره
عمراً یه شب هم بیمارستان نمی‌مونم
نه، همین‌جا حالم بهتره
بهت قول میدم
‫حالم خوبه. خوبم. لازم نیست... ‫لازم نیست کنارم بمونی
کجا برم؟
مامان توی آی‌سی‌یوئه و منم دیگه قرار نیست برگردم خونه
باورم نمیشه جونو همین‌جا به حال خودت رهات کنه
زیاد بهش سخت نگیر
اصلاً الان کجاست؟
‫آم...
توی هتل فورسیزنـه
‫فعلاً...
شایدم بعد بره کلینیک
به زودی میره
‫ولی تقصیری نداره...
باید به کار و زندگی خودش برسه
خب من که جایی نمیرم
‫و به نظرم شاید...
‫شاید اینکه دیگه فورچوناتویی در کار نیست... ‫چیز خوبی باشه
برای شما
اونجا جای خوبی نبود، بابابزرگ
نه، نبود
ولی مالِ خودم بود
و شاید تو اونجا رو جای خوبی کنی
یه روزی
به نظرت می‌تونی این کار رو بکنی؟
این رو از روی عشقی که بهتون دارم میگم
رهاش کنید
همه‌ش رو رها کنید
آخه اونقدری پول دارین که خودتونم فرصت نمی‌کنید خرجش کنید
بیشتر از اون که من فرصتِ خرجش کردنش رو داشته باشم
بیا ازش استفاده کنیم
سعی کنیم اوضاع رو باهاش درست کنیم
بیخیالِ فورچوناتو و لیگودون و همه چیزهای بد
بابابزرگ، ما کارهای بدی کردیم
خانواده‌مون کارهای بدی کرده
هنوز دیر نشده و میشه درستش کرد
یکم استراحت کن
می‌دونی... می‌تونی همین جا بمونی
میگم یکی از اتاق‌های مهمون رو برات آماده کنن
خودم از قبل ترتبیش رو دادم
شبت بخیر
‫تو کی...
می‌دونی، من بهشون گفتم
شرایط مشخص بود
و صرفاً... خب همیشه سخت‌شون بود روی چیزهایی که
خارج از حیطۀ دغدغه‌های اصلی‌شونه تمرکز کنن. بد میگم؟
آخه دیگه وظیفۀ من نیست که معنیِ کلمۀ خاندان رو
‫براشون توضیح بدم ولی...
بیا بشین
خیلی از جنبه‌های کارم رو دوست دارم
ولی چنین لحظاتی هیچ لذتی برام ندارن
امیدوارم اینو بدونی
بذار داستانی در مورد مامانت بهت بگم
ببین الان که توی کلینیکه حالش داره بهتر میشه
سه سال زمان می‌بره، بیش از صدتا پیوند پوست
فیزیوتراپی و جراحی ترمیمی نیازه
ولی همه‌ش رو تحمل می‌کنه
زنِ قوی‌ایـه
زخم‌های جنگش براش زره میشه
‫وقتی فورچوناتو ورشکست بشه، ‫پول زیادی به ارث می‌بره
سریع هم از پولش استفاده می‌کنه
بیشترش رو می‌بخشه
میده به موسسات خیریۀ حمایت از قربانیان آزار و خشونت خانگی
ولی اونقدری برای خودش نگه می‌داره تا یه موسسۀ غیرانتفایی بزنه
سرتاسر جهان شعبه می‌زنه
اسمش رو می‌ذاره بنیاد لنور
از روی اسم دخترش
و جونِ خیلی‌ها رو نجات میده
می‌خوای بدونی چند نفر؟
سال اول جونِ ده‌ها نفر رو
بعد صدها نفر
و خیلی زود جونِ هزاران نفر رو
و بعد این عدد حسابی بالا میره
پایان سالِ پنجم میشه ۶۰۰هزار نفر و توی یک دهه میشه به میلیون می‌رسه
در واقع بیش از سه میلیون
بعد دیگه حسابش از دست آدم در میره
‫چون آدمایی که مامانت بهشون کمک کرده، ‫به آدمای دیگه کمک می‌کنن
اونا هم به آدمای دیگه و دیگه کمک می‌کنن
‫و همین‌طور ادامه داره و...
این تیکه‌ش رو دوست دارم خوب گوش کنی
تو باعثش شدی
وقتی که مامانت رو از خونه آوردی بیرون، وقتی که از پدرت سرپیچی کردی، زمینه‌سازیش کردی
تو اون آدما رو نجات دادی
تصمیمی که تو گرفتی روی زندگی میلیون‌ها نفر تأثیر می‌ذاره
گفتم بهتره اینو بدونی
وایسا ببینم. منظورت چیه؟
لنور آشر نمُرده
چرا، مُرده
همین امشب مُرد
امکان نداره رادریک
‫اصلاً....
تمام شب داشت بهت پیام می‌داد
مدلین یه پروژه داشت
یه پروژۀ هوش مصنوعی حسی
پست‌های فضای مجازیت رو بررسی می‌کنه و یه نسخۀ دیجیتالی ازت می‌سازه
هیچ‌وقت به نتیجه‌ای نرسید
به نظرم می‌رسید
اگه وقت بیشتری داشت
ولی... از لنور برای آزمایش بتا استفاده کرد
‫چند وقت پیش...
رباتِ لنور رو درست کرد
حالا فکر کنم اون صاحب‌مُرده فعال شده چون داره بهم پیام میده
تمامِ شب
‫یه سره هم...
همین پیام چرت و پرت رو میده
[دیگر نه، دیگر نـه، دیگر نه]
نیمه‌شبي دهشتناك
آنگاه که من خسته و ملول
تا ژرفای آن ظلمات را
‫با چشمانم می‌کاویدم ‫بسی آنجا دهشتناک ایستادم، ‫می‌هراسیدم
مردد بودم و کابوس‌هایی می‌دیدم که تا آن وقت احدی جرات دیدن‌شان را به خود نداده بود
لیک سکوت لاینقطع بود و سکون نشان از چیزی نداشت
و تنها کلامی که نجوا می‌شد لنور بود
و کلاغ بی هیچ حرکتی هنوز هم نشسته است، هنوز هم نشسته است
بر تندیس رنگ‌باختۀ پالاس درست بالای در اتاق؛
گویا چشمانش از آن اهریمن‌اند غرق در خواب و خیال
و نور چراغ افکنده است سایه‌اش را بر کف اتاق
و روح من نیز دگر برنخواهد خواست از این سایۀ مسطح بر کف اتاق
‫دیگر نه! (شعر کلاغ، برگردان از محمد رجب پور)
گمونم دیگه وقتش رسیده
مگه نه؟
دنیایی خالی از درد
کلاً هدف همین بود
هیچ‌کس تحمل یه ذره ناراحتی رو نداره
درد می‌کشن. درد می‌کشن و اونا یه بند گریه می‌کنن و من اون درد رو تسکین دادم
دستم رو دراز کردم و شعله‌های آتیش توی کمر
مفاصل و سر و دست‌شون رو خاموش کردم
چوب دستیم رو تکون دادم ولی کافی نبود
هیچ‌وقت کافی نبود
فقط بیشتر می‌خواستن
بیشتر و بیشتر
آه عزیزم
دیگه منو خر فرض نکن
با این وضعیت اومدی اینجا؟
آخرین باری که خودت پشت ماشینت نشستی کی بود؟
تازه امشب کفش هم پات نیست
آفرین
می‌دونی من توی این سال‌ها با آدمای تأثیرگذار زیادی سر و کار داشتم
ولی وقتی نوبت به میزان تلفات می‌رسه، تو جزوِ پنج‌تای برترمی
یه نگاه بنداز
اونا اجسادتن
اگه به خاطر تو نبود الان همه‌شون زنده بودن
‫هر پنج دقیقه یکی اضافه میشه. ‫و اونم فقط توی آمریکا ولی...
حالا فکر کن تو کل دنیا چند نفر
واسه چی امشب اومدی اینجا؟
به خونه‌ت
خونۀ واقعیت
اومدی خداحافظی کنی؟
برای آخرین باز به برج عظیمت نگاه کنی
به هرمت
رادریک، بنای یادبود واقعیت همینه
اون بیرون
از عجایب جهانه
و ابدیه
این میراثتـه
به خودت یکم زمان بده
و بعد برو خونه
کارمون دیگه تمومه
میری به آگوست دوپن زنگ می‌زنی و ازش می‌خوای بیاد دیدنت
و امشب بود؟
آره
تو که گفتی مدلین اونجاست
آره. گمونم همینطور باشه
بهت زنگ زدم و اومدم اینجا
رادریک؟
رادریک، اینجایی؟
اینجام
پیامت به‌دستم رسید و نمی‌دونم چی بگم
پس دیگه آخرشه، نه؟
دیگه کاری از دست‌مون برنمیاد
هیچ کاری
‫و چند دقیقه بهمون وقت داده تا صحبت کنیم پس...
‫گمونم باید یه....
به یه نتیجه‌ای برسیم
می‌خوری؟
می‌دونی چیه؟ آره، چرا که نه
همیشه می‌گفتی توی این دنیا هیچی جلودارمون نیست
می‌گفتی دنیا رو عوض می‌کنیم
عوض کردیم، نه؟
آره
از کی شروع کردی این چیزها رو آوردی اینجا؟
بعضیاشون مال منه، نه؟
از همین چند روز پیش
به همون دلیلی که فراعنه داشتن
‫آخه این خونه...
این چیزی که از این خونه باقی مونده، مقبره‌مون میشه
پس باید دکورش رو بچینیم
و این گنج‌ها رو با خودمون به دنیای بعد از مرگ ببریم
‫برو بابا! میگه گنج! ‫منظورت از گنج چیه؟
طلا فقط یه عنصر فلزی واسطه‌ست. چیز خاصی نیست
پول هم که دیگه طلا نیست. صرفاً صفر و یکه
یه فریبه که سرش توافق کردیم
ما یه زندگی ساختیم
یه زندگی مرفه که پایه و اساسش چیزی جز کثافت و ضربۀ روحی
جیب خالی و قلب شکسته نبود
ما این کار رو کردیم و واقعاً کار شاخی بود
همین طوره
اگه باور داشتیم اون زنه توی میخونه واقعیه
تصمیمِ دیگه‌ای می‌گرفتیم؟
گمونم تنها سوالیه که باقی مونده
تو باور داشتی؟
راستش اصلاً یادم نمیاد چی رو باور داشتم
اونقدری باورش داشتم که برم آی یو دی بذارم
ولی تو وقتی با مهمان‌دارها سکس می‌کردی کاندوم نمی‌ذاشتی
من همین بودم دیگه
و منم به خاطر همین دوستت داشتم
رادریک، امان از دست مردم. امان از دست این مردم
اگه لیگودون نمی‌خوای خب نخرش
اگه نمی‌خوای بهش اعتیاد پیدا کنی، سوء مصرف نکن
عصبانیت‌شون از اینه که ما دردسترس و خواستنیش کردیم
خب آخه لامصب، کارمون همینه دیگه
امان از دست این مردم
می‌خوان توی پنج دقیقه و با پرداخت پنج دلار یه غذای کامل بگیرن
بعدشم شاکی میشن که چرا اینقدر آشغاله
اگه مردم سالادِ کلم‌برگِ کوفت می‌کردن
مک دونالد یه سره همین رو سرو می‌کرد
هست‌ها ولی کسی نمی‌خرتش
در صورتی می‌تونیم به تأمین مالی تحقیقات دربارۀ ایدز
دیابت و بیماری‌های قلبی بپردازیم
که یه راهی پیدا کنیم
تا کیر پیر و پاتال‌ها رو واسه چند دقیقه بیشتر راست نگه داریم
رادریک، سهم بازار کیرهای شل و وارفته چقدره؟
شصت تا هفتاد درصد صنعت بهداشت و درمان
پنتاگون سال گذشته ۸۳ میلیون دلار بابت ویاگرا هزینه کرده
در همین حال دیوانِ عالی، دیوانِ عالیِ لعنتی سهم خودش رو انجام داد
استقلال و آزادی رو از زنان گرفته
نه تنها حق تصمیم‌گیری رو ازشون گرفته بلکه آینده و پتانسیل‌شونم نابود کرده
ما مردها رو تبدیل به فوارۀ اسپرم و زنان رو به کارخونه تبدیل می‌کنیم
بچه‌هایی که به دنیا میارن جزو نیروی کار فقیر میشن
و اونجا کار می‌کنن و همون چندرغازی که در میارن رو واردِ چرخۀ مصرف‌گرایی می‌کنن
هوم
اونوقت ما بهشون یاد میدیم چی بخوان؟
‫خونه‌هایی که پول خریدش رو ندارن. ‫ماشین‌هایی که هوا رو آلوده می‌کنن
ظروف پلاستیکی یکبار مصرف
لباس‌هایی که بچه‌های گرسنه توی کشورهای جهان سوم تولیدش کردن
و اونقدر این چیزا رو می‌خوان که بابت‌شون التماس می‌کنن
توی سر و کلۀ خودشون می‌زن. کوتاه هم نمیان
بعد اونوقت مشکل از ماست؟
امان از دستِ این هیولاها و مصرف‌کننده‌ها
و دهن‌های گشادشون
یه‌جوری انگشت‌شون رو سمتِ من و تو می‌گیرن که انگار که مشکل ماییم
خیرسرشون خودشون ما رو به‌وجود آوردن
التماس‌مون می‌کردن. هنوزم التماس‌مون می‌کنن
پس برادر، ما سربلند و باافتخار می‌ایستیم
باید تسویه حساب کنیم
نباید مثل آدمای سرافکنده این‌جوری توی این زیرزمین قایم بشیم
‫نه. ما این‌جوری نیستیم. ‫توی این دنیا هیچی جلودارمون نیست
برام مهم نیست که اگه خودِ مرگ باشه
اگه مدلین آشر لامصب رو می‌خواد
باید صاف توی چشم‌هام نگاه کنه
متأسفم
‫ای حرومزاده...
متأسفم
حق با توئه
تو مدلین آشر لامصبی
تو یه ملکه‌ای
یه الهه‌ای
و تا ابد زنده می‌مونی
چیکار کردی؟
مثل یه ملکه بدرقه‌ش کردم
در واقع مثل ملکه تااوسرت
هنوز کامل بهش عادت نکرده
برای همین با دارایی‌هاشون دفن‌شون می‌کنن
با چیزهایی که توی اون دنیا نیازشون میشه
هرچی نیاز داره همراهشه
فقط یکم طول می‌کشه تا بهش عادت کنه
چه بلایی سرش آوردی
من دوستش داشتم
بهش احترام گذاشتم
‫صحیح. و بعد از اینکه بهش احترام گذاشتی...
مطمئنی مُرده بود؟
می‌دونی، شایدم نه
الان که گفتی کاملاً با عقل جور در میاد
مادرمونم همین‌طور بود
آگی، مرسی که امشب اومدی
بابتِ همه وقتایی که باعثِ ناراحتیت شدم معذرت می‌خوام
درسته کارمون بی‌عیب و نقص نبوده
ولی نمی‌تونی بگی که دنیا رو متحول نکردیم
در نهایت چند نفر می‌تونن این رو بگن؟
بهت قول دادم که اعتراف کنم
اینم از اعترافم
می‌دونستم
ته دلم می‌دونستم
شب‌هنگام
می‌دونستم
می‌دونستم که انبوهی از اجساد پله میشن تا بتونم به بالای برج برم
و بهشون گفتیم این برای تسکین دردهای دنیاست
این بزرگ‌ترین دروغی بود که گفتیم
نمیشه درد رو از بین برد
چیزی به اسم مسکن وجود نداره
حالا فکر کن این رو روی بطری می‌نوشتیم
مطمئنم بازم می‌تونستم بفروشمش
دیگر نـه
صدای ممتد غرشِ خروشانی
همچون صدای هزاران رود به گوش رسید
و آبگیر نمور و عمیق که زیر پای من گسترده بود
و در سکوت تکه‌پاره‌های خاندانِ آشر را در خود فرو می‌برد
چیزهای دیگه رو هم با خودش در زمین فرو برد
برای مثال، پروندۀ من دیگه بی‌فایده‌ست
درخواست بازنشستگی دادم
و به خونه رفتم
جونو همه‌چیز رو به ارث برد
و کاملاً شرکت رو منحل کرد
صنایع دارویی فورچوناتو تعطیل شد و تیکه‌تیکه شد
به بنیاد قفنوس تغییر کاربری داد
تمام پول خرج برنامه‌های توانبخشی
و تحقیقات در زمینۀ اعتیاد و بهبودی شد
و خودش هم اعتیاد به لیگودون رو کنار گذاشت
کاملاً
چند هفته بعدش آرتور پیم دستگیر شد
اونم بعد از اینکه دستیارانِ سابقِ کامیل کوهی از پرونده رو
تحویل پلیس بدن
توی دادگاه تسلیم شد
و یه کلمه هم در دفاع از خودش نگفت
او همچنان تنها محکومِ پروندۀ صنایع دارویی فورچوناتوست
و تا پایانِ عمرش در زندان می‌مونه
نهادهای نظارتی دارن کارشون رو می‌کنن
سعی می‌کنن جلوی تلفات رو بگیرن
الان درگیر بحرانِ مصرفِ اپیوئید هستیم
تو این رو روی پوستِ دنیا حک کردی ولی اونا دارن سعی می‌کنن پاکش کنن
جداش کنن
خوبش کنن
نمی‌دونستم این رو چیکار کنم
چون در نهایت اهمیتی نداره چرا این کار رو کردی
من که به یه ورمم نیست چرا این کار رو کردی
نیازی به شنیدنِ اعتراف یا دلایل و توضیحاتت هم نداریم
پس راحت باش اینا رو هم با خودت ببر
خداحافظ رادریک
‫من دیگه میرم خونه...
پیشِ شوهرم
بچه‌هام
نوه‌هام
من ثروتمندترین آدم دنیام
می‌دونی که؟
روح تو خود را تنها خواهد یافت
در اندیشه های مبهم گوری سرد
از میان انبوه جماعت حتی یک نفر هم به لحظۀ پر رمز و راز تو نمی‌نگرد
‫در آن کُنجِ عُزلت آرام باش، ‫که آن را نشاید نام، تنهایی نهاد؛
‫چرا که روح مردمانِ ایستاده در حضورت ‫در ایّام زندگانی، دگر بار جملگی
در مرگ نیز در قلمرو تو خواهند بود و امیال‌شان بر تو گسترانیده خواهد شد، بی‌قرار مباش
شب گرچه روشن و زلال ولی آشفته خواهد شد
و ستارگان دیگر از جایگاهِ پادشاهی خود در آسمان
به سوی تو نخواهند گریست
با نوری که همچون امیدی‌ست به هرچه میراست
ولی هالۀ سرخ‌شان، بدون درخشش
رخوت تو را نمایان می سازد
برافروخته و سوزان و چون تبی
که تا ابد رهایت نخواهد کرد
اینک این اندیشه‌هایی‌ست که نمی‌توانی از خویش برانی
اینک رویاهایی که هرگز محو نمی‌شوند
و از روح تو می گذرند همچون شبنمی از چمن
‫نسیم سرد و مرطوب شمال، نفس خدا، ‫با تلاطم بیگانه است
‫و مِهِ بالای آن تپّه،
شبح‌وار، ‫همچنان به قوت خود باقی؛ ‫این مِه نمادی‌ست و اشارتی،
‫که به سانِ افسانه‌ترین افسانه‌ها
‫به درختان می‌آویزد ‫(شعر ارواح مردگان، برگرفته از ترجمۀ علی‌اکبر خانجانی)
ترجمه از سحـر
ارائه‌شده توسط وب‌سایت دیجی موویز :.:.: DigiMoviez.Com :.:.:
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez